DEAFSPEELLIJST
PLAYLIST
#584
U hoorde Tony Christie met September Love uit 1990.
We kennen hem van Amarillo en I Did What I Did for Maria, zijn hits uit het begin van de jaren zeventig.
September Love gaat over een verbroken relatie.
Haar foto hangt nog aan de slaapkamerdeur en hij probeert verder te leven.
Het nummer verscheen later ook op Welcome to My Music uit 1991, uit de periode waarin Christie samenwerkte met de Duitse producer Jack White.
EERSTE SPREEK
Cultuur (kort)
In Cultuur vraagt Piet wat de macht van techmiljardairs betekent voor onze toegang tot kennis en onze vrijheid om zelf te denken.
Uitspraak (kort)
In Piets uitspraak gaat het over hoe we met AI omgaan zonder ons fatsoen en onze eigenwijsheid uit handen te geven.
Co-originele (kort)
In de Co-originele krijgt een bekentenis van de overkant van de oceaan later een Nederlands paspoort, terwijl de taal hetzelfde blijft.
Hitmix
We reizen van persoonlijke liefdesliedjes via soul en een zingend televisiegezelschap naar stevige gitaren en de dansvloer, met tussendoor cabaret en aan het slot Britse pop uit de jaren zestig.
Het nummer Sometimes When We Touch gaat over de spanning tussen verlangen en eerlijk durven zijn.
De Canadese zanger Dan Hill, die eigenlijk Daniel Grafton Hill (de vierde) heet, schreef de tekst; Barry Mann maakte de muziek.
Hills opname verscheen in 1977 op de LP Longer Fuse en werd nummer één in Canada, de Top 40 haalde hij er niet mee.
De cover krijgt u van Anita Meyer, zij nam het lied als haar 18e single op in 1985 met producer Martin Duiser.
Bij Meyer hoor je die twijfel vanuit een vrouwenstem.
Ook zij zingt het als een ballad, waarin verlangen naar nabijheid botst met angst voor overgave.
Haar uitvoering bleef in de Tipparade steken.
CULTUUR
Introductie [Bas]
Wie bepaalt welk boek jij morgen kunt lezen?
In de bibliotheek lijkt het antwoord eenvoudig: je kiest zelf iets uit de kast.
Maar voordat dat boek daar staat, zijn er keuzes gemaakt over geld, ruimte en toegankelijkheid.
Ruim een eeuw geleden bemoeide de vermogende industrieel Andrew Carnegie zich daar op grote schaal mee.
Hij en zijn stichting financierden wereldwijd ruim 2.500 openbare bibliotheken.
Als jongen had hij zelf boeken kunnen lenen uit een particuliere verzameling, terwijl hij ze niet kon betalen.
Die ervaring bleef hem bij.
Aan zijn bibliotheekgeld verbond hij voorwaarden.
De gemeenschap moest onder meer zorgen voor het onderhoud.
Een gebouw schenken was dus pas het begin; de bibliotheek moest daarna als publieke voorziening kunnen blijven bestaan.
Dat maakt de vraag interessant wat iemand precies weggeeft wanneer hij toegang tot kennis belooft.
Een gebouw, een verzameling, een dienst?
En wie houdt daar vervolgens zeggenschap over?
Met die vraag in het achterhoofd gaan we naar Piet voor Cultuur.
Titel
Cultuur en kennis onder druk door Big Tech
Cultuur [Piet]
In deze column ga ik het niet hebben over AI, waar men misschien aan denkt bij deze titel.
Dat volgt zo tijdens mijn uitspraak, omdat we er steeds meer van moeten weten, vinden wij.
Naast betere tools komen in de techbranche ook gevaarlijke ontwikkelingen aan de oppervlakte.
We moeten als consumenten alert en slagvaardig blijven om niet het nieuwe slachtvee van meedogenloze leiders te worden.
Dit soort leiders blijkt overal de kop op te steken.
En dat ruim tachtig jaar na de Tweede Wereldoorlog, waarvan de rampzalige gevolgen niet voor iedereen meer een waarschuwing blijken te zijn.
We zien toch de excessen die plaatsvonden en plaatsvinden en uitgroeien tot nieuwe humanitaire rampen.
Maar nu beperk ik me tot de opmars en de naar mijn mening veel te grote invloed van techmiljardairs.
In die machtsconcentratie zie ik trekken van dat fascisme.
Met hun enorme rijkdommen kunnen zij bedrijven en invloed kopen.
Die aankopen zijn soms al beklonken voordat tegenstanders en regeringen daar iets tegenover stellen.
Ik bespeur een laatmaarwaaienmentaliteit.
Men loopt om de hete brij heen of vindt dat er meer voordelen dan nadelen zijn.
Een van mijn zorgen is de verschraling van kennis wanneer mensen niet meer langdurig of intensief studeren.
Het leesvermogen van Nederlandse jongeren is achteruitgegaan, blijkt uit PISA-onderzoek.
Daarmee is niet bewezen dat techbedrijven daarvan de enige oorzaak zijn.
Mijn vrees is dat wie minder kennis opbouwt ook minder houvast heeft om andere meningen en bewijzen te beoordelen.
We kennen de ongegronde beschuldigingen en de ontkenningen van complotdenkers.
Meta bouwt ondertussen grote, energievretende datacenters.
Het bedrijf beëindigde in 2025 in de Verenigde Staten de samenwerking met externe factcheckers voor Facebook, Instagram en Threads.
En er wordt in mijn ogen te weinig gedaan om kinderen te beschermen tegen schadelijke inhoud op hun telefoons en computers.
Ik vrees dat de belangen van gebruikers het daarbij te vaak afleggen tegen reclame-inkomsten.
Het is een vorm van imperialisme, vind ik, gestuurd vanuit Silicon Valley.
Als lichtpuntje bij afsluiting van deze column mogen we zien dat Bill Gates, medeoprichter van Microsoft, waarschuwt voor de verslavende werking van sociale media en de gevolgen van eventuele onwaarheden en voor concentratie en kritisch denken.
Maar ja, hij is al heel dik binnen via zijn enorme bedrijf met dito opbrengsten.
Wij adviseren onze luisteraars om The Nerd Reich van Gil Durán te lezen, waarin hij de antidemocratische tendensen van techmiljardairs aan de kaak stelt.
Nu nog graag acties van onszelf en onze regeringen.
YOUNG-HOLT UNLIMITED
Soulful Strut EN Young & Holtful [mix]
Dat waren Soulful Strut en Young & Holtful van de band Young-Holt Unlimited, hier achter elkaar in een mix.
Achter die naam zaten bassist Eldee Young en drummer Isaac ‘Red’ Holt.
Ze hadden samen met pianist Ramsey Lewis gespeeld en waren te horen op zijn hit The ‘In’ Crowd. In 1966 begonnen Young en Holt voor zichzelf.
Soulful Strut verscheen in 1968 op het label Brunswick. De compositie is van Eugene Record en Sonny Sanders.
Dezelfde melodie en instrumentale basis hoor je bij Barbara Acklin in Am I the Same Girl, dat in 1969 verscheen, dit nummer is ook bekender dan het instrumentale.
Waar Acklin zingt, staat bij Soulful Strut de piano op de voorgrond.
Die instrumentale uitvoering bereikte de derde plaats in de Amerikaanse hitlijst.
Het tweede nummer in de instrumentale mix is Young & Holtful dat uit 1969 komt en op het album Just a Melody staat.
De titel is een woordspeling op hun achternamen.
Beide stukken laten horen hoe dicht jazz, soul en dansmuziek in hun repertoire bij elkaar lagen.
GETEKEND LOESJE
Datum
15/09/2026
Tekst
Mijn eigen mening stond niet bij de suggesties.
VARA PROGRAMMAMAKERS
VARA Goed bekeken, de beste (1990)
Een omroep die zijn eigen verjaardag bezingt: daarvoor gaan we naar de VARA in 1990. Die bestond toen 65 jaar.
Het jubileumnummer heet Goed bekeken, de beste en komt uit de feestuitzending van 3 november.
Onder de deelnemers waren Robert Long, Karin Bloemen, Jack Spijkerman en Bart Peeters. Zangers en presentatoren kwamen voor deze gelegenheid samen.
Die verjaardag ging terug op 1 november 1925.
Toen werd in Amsterdam de Vereeniging van Arbeiders Radio Amateurs opgericht.
Via de radio wilde de VARA de arbeidersbeweging bereiken, met onder meer lezingen, debatten en concerten.
Televisie kwam daar later bij.
Daardoor heeft zo’n jubileumlied ook iets van een familieportret: makers uit verschillende soorten programma’s staan samen voor dezelfde omroep.
De VARA had zowel actualiteiten als amusement in huis, van Achter het Nieuws tot Ja Zuster, Nee Zuster.
En deze keer zijn de programmamakers zelf het onderwerp van het lied.
Hier is de VARA al heten ze al ruim 8 jaar BNNVARA, toch blijven ze Goed bekeken, de beste!
Dit was Deep Purple met Time for Bedlam, de openingstrack van inFinite uit 2017.
De band maakte het album met producer Bob Ezrin.
De vervormde stem aan het begin is die van Ian Gillan. ‘Bedlam’ betekent chaos of gekkenhuis en komt van de bijnaam van het Londense Bethlem Hospital.
De vertrouwde wisselwerking tussen gitaar en orgel blijft ondertussen duidelijk hoorbaar.
Dan nu Call It Love van de countryrockband genaamd Poco, het was in 1989 de eerste single van het 17e album Legacy.
Voor dat album kwamen de vijf oorspronkelijke bandleden weer samen, onder wie Jim Messina, Richie Furay en Randy Meisner.
Rusty Young zingt de hoofdpartij.
De tekst stelt een vraag bij een relatie vol aantrekken en afstoten: is het liefde, of noemen we het alleen zo?
De KRO verkoos het nummer als speciale aanbieding en de TROS koos hem als Paradeplaat.
In onze Top 40 kwam hij tot vijftien, in zeven weken.
Het werd Poco’s enige Nederlandse Top 40-hit.
PIETS UITSPRAAK
Introductie [Bas]
Stel dat je een computer vertelt dat je een rotdag hebt gehad.
Hij vraagt wat er gebeurd is, reageert vriendelijk en lijkt alle tijd voor je te hebben. Hoeveel begrip hoor je dan in zo’n antwoord?
En hoeveel daarvan vul je zelf in?
Die vraag hield computerwetenschapper Joseph Weizenbaum al in de jaren zestig bezig. Aan het Amerikaanse MIT ontwikkelde hij ELIZA, een programma waarover hij in 1966 publiceerde.
Het kon met een gebruiker praten door woorden te herkennen en daar volgens vaste regels een reactie op te geven.
Een bekend script bootste een psychotherapeut na, die uitspraken van de gebruiker vaak omzette in vragen.
Toch vertelden mensen het programma persoonlijke dingen en schreven sommigen het medeleven toe.
Weizenbaum schrok van die reactie.
De indruk van begrip bleek mogelijk zonder dat er een mens zat mee te luisteren.
Wat zegt dat over onze verwachtingen van een gesprek?
Misschien begint die vraag wel bij degene die achter het toetsenbord zit.
Tijd voor Piets uitspraak.
Titel
Is AI een speeltuin voor onze wildste ideeën?
Uitspraak [Piet]
We zitten, en voor velen voelt dit nog steeds plots, in een nieuwe tijd van communicatie.
Al tientallen jaren geleden konden mensen elkaar ook niet altijd verstaan, laat staan dat je meteen snapte wat de ander bedoelde.
Dat noemde ik dan krommunicatie.
Daar kon je wat om lachen, ook om de spanning eruit te halen.
Want bij onverwachte kritiek kan iemand in de war raken of boos worden.
Je kon wat er gezegd werd samen bespreken en wat niet tot de ander doorgedrongen was op een andere manier verduidelijken.
Maar tegenwoordig kan bijna meteen een hele meute meedoen, ook nog een onzichtbare meute.
En wat men opgepikt heeft, komt niet altijd van de oorspronkelijke bron, maar van een doorgezegd verhaal dat opduikt bij een van de vele internetgebruikers.
Het verhaal gaat aan de haal met de waarheid, de feiten en de privacy.
Dan bemoeien Jan, Joke en alleman zich ermee.
Wat de waarheid is of was, lijkt al niet meer van belang.
De tekst is een kapstok om aan te hangen of mee op hol te slaan, al is het alleen maar om mee te spelen.
Dat komt niet alleen door AI, maar dit systeem kan de verwarring wel vergroten.
Je kunt niet alles verbieden of volstaan met een opgestoken vinger dat kwetsen uit den boze is.
Je kunt ook niet met verboden en wetten alles tegenhouden.
Wel kunnen we daders en foute gebruikers aanpakken en zeggen dat men zich aan fatsoensnormen moet houden.
Daar zouden de grootgrutbezitters van deze moderne media eerst zelf mee moeten beginnen.
Je kunt niet een hele maatschappij gaan verzieken omdat het zoveel geld opbrengt.
Zorg voor aangepaste content voor kinderen, houd TikTokkers met misleidende reclames voor gevaarlijke producten uit de lucht en zorg dat we begrijpen dat AI een hulpmiddel is en geen doel op zich.
De mens moet zijn eigenheid behouden en dan bedoel ik vooral zijn eigenwijsheid.
We moeten geen robotleger worden of alleen bedieners van robots.
Wees wijs, ook in het onderwijs.
Leer dat je veel eerst zelf moet doen voordat je AI inzet om iets te zoeken of een tekst te verfraaien.
Dus lees zelf, schrijf zelf en leer zelf voor je diploma.
Zo blijven we oefenen in lezen, rekenen en contact maken.
Werk allen mee aan dit idee.
Die stem in Weapon of Choice is van Bootsy Collins.
De bassist die bij James Brown en Parliament-Funkadelic speelde, verzorgt hier de zang voor Fatboy Slim, de artiestennaam van Norman Cook.
Het nummer staat op Halfway Between the Gutter and the Stars uit 2000 en verscheen in 2001 als single.
Cook bouwde de track onder meer met een sample uit Into My Own Thing van Sly & the Family Stone.
Zo kreeg funk uit de jaren zestig een nieuwe plek in elektronische dansmuziek.
Ook de tekst leent uit een andere wereld: de verwijzing naar lopen zonder ritme, zodat je geen worm aantrekt, komt uit Dune van schrijver Frank Herbert.
De clip maakte het nummer herkenbaar voor een publiek dat Cook misschien niet eens van gezicht kende.
Acteur Christopher Walken danst daarin door een hotel en lijkt uiteindelijk door de hal te vliegen.
Spike Jonze regisseerde de video, die in 2002 een Grammy won.
Young Hearts van Benny Sings klinkt licht, maar het verhaal is dat niet.
Volgens Benny zelf gaat het over twee jonge mensen die verslaafd raken aan crack.
Hij benadrukt dat het geen autobiografisch nummer is.
Hij vertelt hier in de derde persoon en geeft zijn hoofdpersonen een eigen verhaal.
Benny Sings is de Nederlandse zanger, schrijver en producer Tim van Berkestijn.
Young Hearts is de titeltrack van zijn album uit 2023, verschenen bij Stones Throw.
Voor dat album werkte hij met Kenny Beats, die de productie op zich nam.
Hun samenwerking begon met een bericht via Instagram en leidde tot opnamen en samenwerking tussen Amsterdam, Londen en Los Angeles.
De extra stem in het refrein is van Remi Wolf.
Kenny Beats haalde haar erbij; ze is op hetzelfde album ook te horen in Pyjamas.
Benny koos op deze plaat vaker voor personages die tekortschieten of vastlopen.
De toegankelijke popmuziek laat je daardoor eerst meebewegen, voordat de inhoud van het verhaal doordringt.
De top 40 classic van deze week komt uit 2001, toen Erik de Zwart de lijst presenteerde op Radio 538.
De Franse producer Guillaume Atlan maakte als The Supermen Lovers een dansplaat over dromen van succes.
De baslijn speelde hij zelf in, maar de discosample komt uit The Rock van East Coast.
Mani Hoffman zong én schreef mee aan “Starlight”
Heb je het boek The Lord of the Rings al eens gelezen? Nee? Luister dan nu, je krijgt het in 2 minuten uitgelegd door Erik van Muiswinkel.
AFSLUITING
Muziek
Dank Erik van Muiswinkel voor de Spoiler van het boek The Lord of the Rings, laten wij dan maar afronden voordat deze uitzending ook een trilogie wordt.
Vanavond draaide we muziek van Tony Christies met zijn septemberliefde en twee versies van dezelfde bekentenis gingen we via instrumentale soul en zingende VARA-makers naar countryrock, Deep Purple en de dansvloer, met Benny Sings en een cabareteske omweg door Midden-aarde.
Columns
In Cultuur ging het over de macht van techmiljardairs over kennis en debat. Piets uitspraak draaide om de vraag hoe we AI gebruiken en tegelijk zelf blijven denken, leren en rekening houden met elkaar.
Programma info
Dit was uitzending 584 van de Muziek Experts, je hoort ons elke dinsdagavond om acht uur bij BR6 en mocht je dan niet kunnen luisteren, of alles graag nog eens willen horen, dan zijn we er ook op de zaterdagochtend om elf uur. Maar ook op demuziekexperts.nl vind je de playlist, de columns en eerdere uitzendingen en fragmenten om terug te luisteren.
Tip-aankondiging
Maar we sluiten het programma niet af voor we naar Piet gaan met de Tip van de Redactie!
Deze maand staat Sandie Shaw centraal bij de Tip van de Redactie.
Met ‘Always Something There to Remind Me’ brak ze in 1964 door.
Het lied, van Burt Bacharach en Hal David, gaat over herinneringen aan een verloren liefde.
SLOTZIN
Slotzin
Terwijl de dagen korter worden, verdienen de grote vragen nog steeds meer dan een haastig antwoord.
