De Muziek Experts Special • Uitzending 534
George Kooymans
Een eerbetoon aan de Haagse gitarist, componist, zanger, riffmeester en klankarchitect van Golden Earring. Een virtuoos die Nederland liet rocken, wereldhits schreef en generaties muzikanten liet horen hoe krachtig melodie kan zijn.
Special: George Kooymans
DE MUZIEK-EXPERTS SPECIAL: George Kooymans
Uitzending: 534
Vanavond staan we stil bij een grootheid uit de Nederlandse muziekgeschiedenis. George Kooymans was niet alleen gitarist van Golden Earring, maar ook een schrijver van songs, bouwer van klank, ontdekker van melodieën en mentor voor anderen. Een man wiens muziek blijft rondzingen, ook nu hij er zelf niet meer is.
De route van deze special
Een uitzending over een snarenvirtuoos, een bandicoon, een componist en een muzikant die veel verder reikte dan alleen zijn gitaar.
George Kooymans was de grootste leverancier van Earring-songs. Daarom vond het management het logisch om naast de Earring-George ook een solocarrière te laten starten.
De eerste poging op dit vlak was het lied Jojo. Dit was ook meteen de titel van zijn solo-LP uit 1973. Het werd geen groot succes, maar het is wel een mooi startpunt om George ook buiten Golden Earring te beluisteren.
Seasons schreef George voor Earth & Fire en zangeres Jerney Kaagman. Bij de concerten van De Vreemde Kostgangers waren toeschouwers verbaasd dat George deze song in het repertoire had staan. Des te meer bewijs dat er wat meer aandacht mag zijn voor componisten naast al die artiesten. En componist, dat was George.
Frank Carillo, een boezemvriend van George, deed hier mee. Ook trad Frank Carillo op bij de laatste liveconcerten van Golden Earring. Deze versie komt van George zijn laatste solo-cd Mirage uit 2022.
Nu dus de grote hit en de co-originele van Earth & Fire met Seasons uit januari 1970. Dit debuut haalde de tweede plaats in onze Top 40. Op één stond toen D.C. Lewis met Mijn Gebed.
Ergens in Den Haag, begin jaren zestig, zat een dertienjarige jongen in zijn slaapkamer. Een gitaar op schoot, vingers die nog maar net groot genoeg waren om de akkoorden te pakken. Buiten waaide de zeewind, maar binnen waaide iets veel krachtigers: muziek. Die jongen heette George Kooymans.
Cultuur – De Haagse snarenvirtuoos
George zou samen met zijn maat Rinus Gerritsen een band beginnen. Eerst The Tornados, maar die naam bestond al. Dus namen ze de titel The Golden Earrings over van een instrumentaal nummer van The Hunters. Later werd het gewoon Golden Earring: een naam die vanaf dat moment de hele wereld zou laten kennismaken met hun sound.
George was niet zomaar gitarist. Hij was de meedogenloze melodie-maker van de band. Met zijn hart en ziel in elke snaar schreef hij songs die hun stempel drukten op de rockgeschiedenis. In 1969 won hij de Zilveren Harp, een prijs voor opkomend muzikaal talent in Nederland. Later kreeg hij ook de Eddy Christiani Prijs voor zijn bijdrage aan de elektrische gitaarmuziek.
En dan die hits. Radar Love, uitgebracht in 1973, werd een sensatie: nummer 1 in Nederland en Spanje, top 10 in het Verenigd Koninkrijk, en ook de Amerikaanse hitlijsten werden geraakt. Het is de roadsong bij uitstek, geliefd bij truckers, filmmakers en muziekliefhebbers over de hele wereld.
In 1982 scoorde Golden Earring opnieuw internationaal met Twilight Zone. Een videoclip op MTV gaf het nummer vleugels en zorgde ervoor dat het het grootste Amerikaanse succes van de band werd. En vergeet When the Lady Smiles en Going to the Run niet: gouden klassiekers in Nederland en daarbuiten.
In de jaren negentig liet George zich ook van een andere kant zien. Hij produceerde, arrangeerde en hielp jonge artiesten op weg. Hij ontdekte onder andere Earth & Fire en schreef het succesnummer Seasons. Later hielp hij Anouk als producer en muzikale mentor voor haar debuutalbum Together Alone.
Tussen 2017 en 2023 nam hij deel aan de Nederlandstalige supergroep Vreemde Kostgangers, met Henny Vrienten en Boudewijn de Groot. Een warme, actuele reflectie op zijn muzikale nieuwsgierigheid, die tot het einde bleef.
In 2021 kwam er een keerpunt: George kreeg de diagnose ALS, een verwoestende zenuw- en spierziekte. Hij stopte met optreden en Golden Earring kondigde hun afscheid aan. “We zouden altijd doorgaan totdat één van ons omviel,” zei Barry Hay. Maar nu moest het echt.
Op 22 juli 2025 overleed George Kooymans op 77-jarige leeftijd in Rijkevorsel, België. Een muzikale held nam afscheid, maar zijn riffs blijven klinken.
In januari 2026 volgde in Rotterdam Ahoy het aangekondigde afscheid rond One Last Night, met aandacht voor Golden Earring, George en ALS-onderzoek. Een passend eerbetoon aan een nalatenschap die veel groter is dan één band alleen.
George Kooymans was niet alleen de snarenvirtuoos van Golden Earring, maar een onvermoeibare klankarchitect en mentor. Zijn muziek, zijn riffs en zijn inzet blijven leven als echo’s die nooit vervagen.
Na een stilte hoor je een warme gitaar die fluistert. Day and Night, uit zijn album Jojo, voelt als een liefdesbrief in muziek, gezongen vanuit een hart dat weet dat eerlijkheid schoonheid is.
Bij elke melodische wending voel je de zachte belofte van dag en nacht. George, toen nog jong, liet met deze compositie zien dat zijn hart niet alleen de snaren beroerde, maar ook het verlangen in muziek kon vangen.
Getekend Loesje
Uit het Loesje-archief van 8 juli 2025:
Thuisvakantietips… noem de buren “locals” en drink alles met een rietje.
En de beat gaat gewoon door. Een titel die je verwacht van een soulklassieker, maar in Kooymans’ eigenzinnige stem krijgt hij die weemoedige gloed van continuïteit. Deze single kwam uit in 1987, onderdeel van zijn soloperiode.
Het voelt als een wijs man die glimlacht en zegt: de wereld draait, het leven lacht, maar muziek is het kompas dat blijft tikken. In die tijd bouwde George aan zijn nalatenschap naast Golden Earring. Geen topnotering, maar de echo is oneindig.
Een van de meest geliefde songs van George was Another 45 Miles. Hier live te horen van de driedubbele pracht-cd met opnamen van Golden Earring’s laatste liveoptreden ooit, op 16 november 2019, pas in 2022 uitgebracht.
Bij deze special hoort natuurlijk ook hun debuutplaat Please Go, met het nog wat onbeholpen Engels, maar ook met die rockfeel waar veel Nederlanders op vielen.
De song kwam in september 1965 uit en haalde de tiende plek in de toen net bestaande Top 40 van Radio Veronica.
Ergens, lang geleden, reed een stoet oude auto’s richting een veld vol klanken. Daar, in de verte, klonk een stem die zich vastbeet in de lucht, en een gitaar die niet vroeg maar beval te luisteren.
Piets uitspraak – Golden Earring op de bühne
Vanuit mijn eigen herinneringen pen ik hier wat op. Eind zeventiger jaren trokken wij met een groepje jongens en meisjes in enkele Lelijke Eenden naar popfestivals als Pinkpop en Jazz Bilzen. Daar in België zagen wij de Earring voor het eerst.
Ik wist wel dat ze bijvoorbeeld de Groenoordhallen in Leiden frequenteerden. Maar in die tijden moest je dan op tijd in de rij gaan staan bij een loket ergens in de stad, in de Haarlemmerstraat, of zelfs zitten vanwege de drukte. Het waren dan vooral meezingshows met te veel bier en in die Groenoordhallen ook nog te veel galm.
Nou, die band The Golden Earring kon er wat van zagen en hoorden we in Bilzen. De tweegevechten in de stemmen tussen Barry Hay en George Kooymans waren prachtig. De solo van Rinus Gerritsen op zijn bas met twee halzen, en dan ook nog de solo’s van krachtpatser Cesar Zuiderwijk, helemaal ingebouwd door zijn drums en bekkens, gingen maar door en door.
Ondertussen was deze band uitgegroeid tot de trots van Nederland, want de hele wereld vond het ook nog eens een hele goede band. Optredens als voorprogramma van KISS in Amerika waren een prachtprestatie. In hun nadagen besloten ze nog een keer tien shows in het Verenigd Koninkrijk te doen. In twintig minuten waren al die shows uitverkocht.
De Earring kreeg van die traditiegetrouwe Engelsen en Schotten nog wekenlang emotionele bedankjes voor hun verpletterende optredens en de impact op de jeugd van velen. Vooral Radar Love werd dan apart genoemd. Barry is nog eens speciaal naar Brenda Lee op bezoek geweest, die het een eer vond dat Barry haar als zingende artiest op de radio had bezongen.
Later ben ik nog wel een keer met de bus van de Hooge Burg met mijn vriend Peer naar de Oude Luxor in Rotterdam geweest voor een concert van hen. En weer later ook met mijn vriendin Christa naar twee optredens tijdens een akoestische tour in Zoetermeer en Gouda.
Als laatste keer was ik bij De Vreemde Kostgangers live in Gouda. De drie kanjers Boudewijn de Groot, Henny Vrienten en George Kooymans traden op met een enthousiaste ritmesectie. Na de pauze zagen we veel lege plekken in de zaal. Ik vroeg aan een medewerkster of zij de reden wist. Nou, er waren er twee, zei ze: mensen vonden dat Boudewijn te weinig eigen liedjes zong, en anderen vonden de sound te luid. Ik dacht: wat worden ook de toeschouwers oud. En als je midden in een show wegloopt, kun je nog niet oordelen hoe de songlijst eruitzag.
Ondanks alles: lang leve The Golden Earrings en The Golden Earring.
En dat was Vreemde Kostgangers met Nat, een nummer dat voelt alsof je in een warme zomerbui staat: verfrissend, maar vol herinneringen.
Deze song komt van hun gelijknamige album en groeide uit tot een vaste waarde in hun concerten. De band zelf was een ware supergroep: Henny Vrienten, Boudewijn de Groot en George Kooymans. Drie giganten uit de Nederlandse muziek, ieder met een eigen verhaal, samengebracht door vriendschap en liefde voor het vak.
Nat laat dat perfect horen: melodieus, rijk aan ervaring, en gespeeld met de energie van drie mannen die niet meer hoeven te bewijzen, maar het wel doen.
Vroeger kon het nog. Vroeger zag je het vaak. Het is met weemoed terugdenken aan vroeger, toen alles nog lieflijk was. Een single uit 2017 van De Vreemde Kostgangers.
Je voelt bijna het touwtje dat zachtjes uit de deur glijdt: een intieme ontdekking, een moment van kwetsbaarheid omhuld in warme akkoorden. Het nummer draagt zich voort op een subtiele maar onvergetelijke melodie, vol emotie en ervaring.
Let’s go back naar 1972, toen Lex Harding elke week Alle 40 op een rij presenteerde op de iconische zeezender Radio Veronica. Terwijl die hits paradeerden, droeg George Kooymans Buddy Joe bij: een eigen compositie die onderhuidse melancholie en meesterlijke eenvoud combineerde. Een verborgen juweel in het Golden Earring-universum.
Eindtekst
En zo kwamen we vanavond tot het slot van deze bijzondere uitzending.
We wandelden door de straten van Den Haag, waar een dertienjarige jongen ooit zijn eerste akkoorden speelde, en we reisden mee langs de grootse melodieën die George Kooymans de wereld schonk. Van zijn soloparels als Day and Night en Jojo, tot zijn samenwerking met Frank Carillo op het originele Seasons, en de cover die Earth & Fire er een klassieker van maakte.
Van Another 45 Miles en Please Go, tot de knetterende energie van Buddy Joe. We stonden vooral stil bij het vakmanschap, de kracht en de blijvende inspiratie van één man: George Kooymans.
De allergrootste dank gaat vanavond uit naar hem: de man die Nederland liet rocken, de Haagse klankarchitect, onze riffmeester.
Volgende week zijn Bas en Piet, uw Muziek Experts, er natuurlijk weer: dinsdagavond om acht uur en zaterdagochtend om elf uur, hier op BR6. Alles is terug te luisteren via RTVMiddenholland.nl onder het kopje BR6, en na te lezen op DeMuziekExperts.nl.
Maar we gaan eerst naar de Tip van de Redactie van deze avond. Piet, vertel het eens!
Dank voor het luisteren… en onthoud: er zijn noten die stoppen met klinken, maar nooit met zingen.
We gaan eruit met een van hun prachtige liederen en rockitems, namelijk de ode aan de Vanilla Queen. Het is een te lange song voor een single, maar hier in het programma mag u er even aan likken, of onze special over George Kooymans en zijn Earrings even liken.
George blijft klinken
Een gitaar kan zwijgen, maar een riff verdwijnt niet zomaar. George Kooymans liet melodieën achter die blijven reizen: over wegen, door zalen, langs herinneringen en door de speakers van iedereen die Golden Earring ooit hard genoeg heeft opgezet.
