8
DEAFSPEELLIJST
PLAYLIST
#586
We startte deze uitzending met Leah Senior met het nummer Mothersong.
Senior is een in ons land nog vrij onbekende Australische singer-songwriter uit de folkhoek.
Ik vind haar stem ook erg lijken op die van Mary Hopkin.
Met Mothersong opent haar vijfde studioalbum Pt. Roadknight, dat in juni van dit jaar verscheen.
Ze schreef het nummer samen met Jesse Williams voor een vriendin die onzeker was over het aanstaande moederschap.
Senior wilde daar geen kwetsbare ballad van maken, maar juist een energiek folklied.
Het album ontstond in een periode waarin Senior aan de kust van Victoria woonde en veel van haar nieuwe werk daar schreef.
EERSTE SPREEK
Cultuur (kort)
In cultuur kijken we vanavond naar de vraag hoe gezond onze hedendaagse cultuur eigenlijk is, landelijk én hier in Bodegraven-Reeuwijk.
Uitspraak (kort)
In Piets uitspraak gaat het over de organisatie achter ons gemeentehuis, waar een verbeterplan, wisselingen aan de top en de zoektocht naar duidelijke leiding samenkomen.
Co-originele (kort)
Bij de Co-originele horen we hoe een nachtelijke boodschap uit Amerika bijna een halve eeuw later aan de andere kant van de oceaan opnieuw wordt uitgesproken.
Hitmix
Muzikaal reizen we van vroege rockabilly en soul via Britse pop en vergeten sixtieswerk naar Beethoven in twee totaal verschillende gedaanten, waarna funk en Nederlandse eigenzinnigheid de rit afronden.
Je hoorde de vergeten zangeres Laura Lee Perkins, geboren als Alice Faye Perkins, ze nam het nummer Don’t Wait Up in 1958 op voor Imperial Records.
Ze bracht daar twee singles uit, maar de sessies leverden zes opnamen op en ze bleef daarna nog jaren optreden.
Ze maakte in 88 en 2006 een korte comeback met de hits Gonna Rock my Baby tonight en Come on Baby en het album I’m Back and Here We Go!
De uitvoering die nu volgt is van de Nederlandse Miss Mary Ann & The Ragtime Wranglers.
Zij namen het lied opnieuw op voor Rock It On Down To My House, uitgebracht in 2006.
Bij Perkins staan haar felle zang en pianospel voorop; de Nederlandse uitvoering maakt er een voller rockabilly-arrangement van.
Hetzelfde lied, bijna een halve eeuw ertussen, maar de korte, stuwende kern blijft overeind.
CULTUUR
Introductie [Bas]
dit keer geen intro
Titel
Hoe staat het met de hedendaagse cultuur?
Cultuur [Piet]
Wie het woord cultuur hoort, denkt al snel aan grote theaters, musea in Amsterdam of een festival waarvoor je eerst een halve werkdag in de digitale wachtrij moet staan. Maar cultuur begint vaak veel dichter bij huis. Ook hier in Bodegraven-Reeuwijk.
We hebben het Evertshuis, met theater, film, muziek, cabaret en activiteiten waarbij ontmoeting minstens zo belangrijk is als de voorstelling zelf. We hebben de Huizen van Alles, verspreid over de dorpen, waar bewoners elkaar ontmoeten, activiteiten organiseren en vrijwilligers het verschil maken. En dan zijn er markten, exposities, muziekverenigingen, lokale evenementen en initiatieven die soms nauwelijks het etiket ‘cultuur’ krijgen, terwijl ze dat natuurlijk wel zijn.
Landelijk lijkt cultuur bepaald niet op sterven na dood. In 2024 bezocht 91 procent van de Nederlanders minstens één culturele activiteit en 68 procent beoefende zelf een vorm van kunst of erfgoed. Professionele podia trokken dat jaar ongeveer 23,5 miljoen bezoeken. Dat klinkt behoorlijk gezond.
Maar cijfers vertellen niet het hele verhaal.
Want wie naar cultuur gaat, waar die cultuur plaatsvindt en wie haar kan betalen, is niet gelijk verdeeld. Mensen met hogere inkomens en hogere opleidingen nemen gemiddeld vaker deel. Ook zijn er duidelijke regionale verschillen. En grote steden hebben vanzelfsprekend een aanbod waar een dorp of kleine gemeente nooit tegenop kan boksen.
Maar misschien hoeft dat ook helemaal niet.
De kracht van lokale cultuur zit juist niet in grootte. Ze zit in herkenning. In iemand op het podium die je kent van de supermarkt. In een expositie van een kunstenaar uit de streek. In een zaal waar dezelfde mensen die vorige week de stoelen klaarzetten, vanavond achter de bar staan. Dat klinkt misschien minder spectaculair dan Carré, maar maatschappelijk kan het minstens zo waardevol zijn.
Daar zit tegelijk de kwetsbaarheid. Veel lokale cultuur draait op vrijwilligers, betaalbare ruimtes, verenigingen en mensen die bereid zijn iets te organiseren zonder dat daar meteen een verdienmodel achter zit. Als zulke plekken verdwijnen, verdwijnt niet alleen een voorstelling of een cursus. Dan verdwijnt ook een ontmoetingsplek.
En cultuur heeft er een stevige concurrent bij. Niet een ander theater, maar het scherm in onze broekzak. We kunnen thuis onbeperkt muziek luisteren, films kijken en ons uren laten vermaken. Dat is makkelijk, goedkoop en altijd beschikbaar.
Toch is juist daarom lokale cultuur interessant. Een scherm kan veel, maar het kan geen dorpsplein vullen. Het kan geen applaus laten ontstaan in een zaal. Het kan geen onbekenden naast elkaar zetten die na afloop ineens hetzelfde gesprek voeren.
Dus hoe staat het met de hedendaagse cultuur?
Eigenlijk best goed. Maar ze vraagt onderhoud. Landelijk in beleid en bereikbaarheid, lokaal vooral in deelname. Cultuur blijft pas leven als we niet alleen kijken wat er wordt aangeboden, maar af en toe ook gewoon binnenstappen.
Want cultuur is uiteindelijk geen gebouw, subsidiepot of agenda.
Cultuur zijn wij.
Ook ik ga wel eens terug in de tijd, vooral omdat er vroeger hele sterke en betekenisvolle muziek werd gemaakt, zeker als je naar het nu kijkt. Een goede artiest daarin is bijvoorbeeld Gilbert O’Sullivan met Nothing Rhymed.
Dit was zijn doorbraak, O’Sullivan schreef het nadat hij op televisie beelden had gezien van hongerende kinderen tijdens de oorlog rond Biafra, in Nigeria.
Daardoor gaat de tekst veel verder dan een gewone liefdeskwestie.
Hij zet alledaagse beelden naast schuldgevoel en machteloosheid en vraagt zich af hoe je zelf gewoon kunt doorgaan terwijl ergens anders mensen lijden.
De productie was van Gordon Mills en het nummer kwam terecht op O’Sullivans debuutalbum Himself.
Muzikaal zit de kracht in het contrast: de melodie is toegankelijk, terwijl de tekst vragen stelt over medemenselijkheid en verantwoordelijkheid.
Nothing Rhymed liet daarmee al vroeg horen dat O’Sullivan achter een toegankelijke melodie een veel scherpere tekst kon zetten.
GETEKEND LOESJE
Datum
13/10/2026
Tekst
Cultuur verdwijnt niet ineens, eerst blijven de stoelen leeg.
Dan volgt nu een bekende klassieker maar in een southern soul jasje, ofwel soul muziek uit de zuidelijke staten van de VS, de stijl is trager en aardser dan de dansbare Motownsoul.
Het gaat uiteraard om het nummer California Dreamin’ dat beroemd werd door de uitvoering van The Mamas & The Papas, maar Bobby Womack trekt het nummer een heel andere richting in.
Het lied werd geschreven door John en Michelle Phillips.
Womack nam zijn versie in 1968 op voor zijn eerste soloalbum Fly Me To The Moon, met Chips Moman als producer in American Studios in Memphis.
In de opname hoor je onder anderen Reggie Young op gitaar, Bobby Emmons op orgel, Mike Leech op bas en Gene Chrisman op drums.
Womack zingt de tekst veel rauwer en nadrukkelijker dan in de bekende popversie.
Zijn uitvoering bereikte in de Verenigde Staten bovendien de R&B-top twintig. Het was de periode waarin Womack, na jaren als gitarist en songwriter voor anderen, steeds duidelijker als soloartiest naar voren kwam.
Nu niet de superbekende maar de ook fijn luisterbare versie van Bobby Womack met California Dreamin’.
Dat was de gitarist Tommy Bolin met Slow Driver.
Bolin speelde eerst bij de James Gang en werd in 1975 de opvolger van Ritchie Blackmore bij Deep Purple.
Op Come Taste The Band schreef hij mee aan zeven van de negen nummers. Slow Driver schreef Bolin samen met Jeff Cook; een akoestische demo ervan verscheen later via postume archiefuitgaven.
Bolins periode bij Deep Purple duurde kort: de groep viel in 1976 uiteen.
Op 4 december van dat jaar overleed hij, 25 jaar oud, na een overdosis drugs, één dag na zijn laatste optreden, als voorprogramma van Jeff Beck in Miami.
Naast nietszeggende bandnamen als Yes, The The en The Who? zijn er ook nog The Others een band die ontstond rond Hampton Grammar School in Middlesex.
Ze brachten deze single Yeah Yeah in oktober 1964 uit op Fontana.
Het is hun Britse R&B-bewerking van Bo Diddley’s Oh Yeah, geschreven onder zijn echte naam Ellas McDaniel.
The Others kwamen niet tot een hitcarrière: dit bleef hun enige single.
Later dook de opname vooral op verzamelalbums met Britse beat en rhythm-and-blues uit de jaren zestig. Yeah! Yeah!
PIETS UITSPRAAK
Introductie [Bas]
Een gemeentehuis is een merkwaardige organisatie.
Voor veel gemeentelijke zaken kun je niet even zeggen: ik probeer volgende week wel een andere aanbieder.
Als inwoner heb je vooral te maken met het resultaat.
Krijg je antwoord?
Is een besluit duidelijk?
Weet je bij wie je moet zijn?
De organisatie daarachter zie je meestal niet.
Niemand bespreekt op een verjaardag voor zijn plezier een organogram, tenzij het feest echt volledig is ingestort.
Toch bepaalt zo’n interne structuur wel hoe mensen samenwerken.
Geef je medewerkers veel vrijheid, dan kan dat ruimte geven voor vakmanschap.
Maar zonder duidelijke verantwoordelijkheden kan vrijheid ook omslaan in onduidelijkheid.
Aan de andere kant kan te veel hiërarchie juist weer leiden tot traagheid en afvinkgedrag.
Er bestaat dus geen magische organisatiestructuur die overal werkt.
Het gaat om leiding, vertrouwen, duidelijke taken en de bereidheid om problemen ook echt te benoemen.
En juist over die onzichtbare achterkant van het gemeentehuis gaat Piets uitspraak.
Titel
Gemeentelijke organisatie van Bodegraven-Reeuwijk nog zonder voldoende orde
Uitspraak [Piet]
Het borrelt in ons gemeentehuis. Het bruist dus niet, nog zeker niet.
De afgelopen jaren zijn er binnen de gemeentelijke organisatie zaken fout gegaan en blijven liggen.
Er was personeelsverloop, vacatures bleven moeilijk in te vullen en tijdelijke krachten moesten gaten opvullen.
Ook het ziekteverzuim liep volgens recente cijfers in een jaar tijd op van 5 naar 8 procent. Sinds 2021 heeft de gemeente bovendien meerdere gemeentesecretarissen gekend.
Een deel van de achtergrond ligt in de manier waarop de organisatie jarenlang was ingericht.
Tussen 2013 en 2021 werkte Bodegraven-Reeuwijk met vergaande zelfsturing.
Er was weinig hiërarchie en medewerkers kregen veel verantwoordelijkheid om hun eigen werk te organiseren.
Dat gebeurde waarschijnlijk met de beste bedoelingen.
Minder regels en leiding moesten medewerkers meer vrijheid geven.
Toch bleek later ook de keerzijde.
Interim-gemeentesecretaris Karin Cornelissen constateerde dat er op belangrijke onderdelen te weinig sturing was en sprak van serieuze verwaarlozing binnen de organisatie.
Cornelissen bracht daarom weer meer structuur aan.
Er kwamen teamleiders en sinds begin dit jaar bestaat de organisatie uit drie domeinen en elf teams.
Daarnaast is er een directieteam.
Daarmee moet duidelijker worden wie waarvoor verantwoordelijk is.
Zo'n verandering gaat natuurlijk niet zonder discussie.
De één is blij met meer leiding en duidelijkheid, terwijl een ander de vrijheid van de oude organisatievorm kan missen.
Uiteindelijk zal de nieuwe structuur moeten bewijzen dat zij beter werkt.
Een opvallend punt is de portefeuille Personeel en Organisatie.
Die werd bij toenmalig burgemeester Christiaan van der Kamp weggehaald en ondergebracht bij een wethouder.
In lokale berichtgeving werd dat indirect verbonden aan zijn vertrek.
Formeel vertrok Van der Kamp in 2021 om directeur te worden van de Omgevingsdienst Haaglanden.
Cornelissen zei later juist dat zij deze portefeuille liever weer bij de burgemeester zou zien.
Inmiddels is ook Cornelissen vertrokken.
Op 1 september stopte zij per direct.
De gemeente sprak van te grote verschillen van inzicht over de verdere ontwikkeling van de organisatie.
Cornelissen zelf vond de bestuurlijke steun voor de ingezette koers te mager.
Annette Nijhuis is voorlopig benoemd tot interim-gemeentesecretaris en algemeen directeur.
De verandering gaat ondertussen door.
Het verbeterplan Investeren in Basis op Orde: naar een gezonde organisatie kost de komende jaren ongeveer één miljoen euro per jaar.
Daarmee moeten onder meer leiderschap, werkprocessen en achterstanden worden aangepakt.
<vet>Hoe nu verder?<vet>
Een nieuwe gemeentesecretaris zal verder moeten met een organisatie die midden in een verandering zit.
Wij hopen dat leiding en personeel die ingezette weg gezamenlijk voortzetten.
Want uiteindelijk gaat het niet om organogrammen, functies en vergaderingen.
Wij als inwoners moeten merken dat de gemeente duidelijker, betrouwbaarder en beter werkt.
Pas dan kun je zeggen dat niet alleen het gemeentehuis weer bruist, maar dat ook de basis werkelijk op orde komt.
AMITAI KURTZ SAMBA PROJECT
Beethoven’s 5th Symphony
Er zijn vele versies van dit lied, u wel bekend van de heer Beethoven, veel die het keiharde rock of mix muziek maakte, maar ook de komende 2 versies, die dan zeker het luisteren waard zijn!
De versie die je zojuist hoorde was van Amitai Kurtz Samba Project met die 5e symfonie, maar dan in samba.
De Israëlische muzikant en producer Amitai Kurtz bracht op 18 augustus van dit jaar het album But He Was Born in Brazil uit, met klassieke melodieën van onder anderen Beethoven, Mozart, Chopin en Tsjaikovski in een Braziliaans ritme.
Voor het project werkt hij met drummer Omer Pank en bassist Tom Pfeifel.
Kurtz verbleef in 2025 twee maanden in Brazilië om zich verder in samba te verdiepen.
Zijn uitgangspunt is dat de oorspronkelijke melodie herkenbaar blijft, terwijl ritme, syncopen en soms de harmonie veranderen.
De Vijfde leent zich daar goed voor, omdat het openingsmotief zelf al sterk ritmisch is.
Beethoven werkte aan de symfonie van 1804 tot 1808; de première was in december 1808 in Wenen.
En die bekende uitspraak die door Beethovens secretaris Anton Schindler de wereld ingeholpen is, dat hier het noodlot aan de deur klopt?
Beethoven-Haus Bonn noemt de betrouwbaarheid daarvan zeer twijfelachtig.
JEREMY STACK, DOMINIC MARSH, BEETHOVEN, WALL OF NOISE
5th Symphony Trailerized
Versie twee van de vijfde symfonie van Beethoven is een meer filmische versie, wat van de vijfde een film trailer maakt.
5th Symphony Trailerized verscheen in 2020 op het album Classical Evolution van Wall Of Noise.
Bij deze bewerking staan Jeremy Stack en Dominic Marsh naast Beethoven in de credits.
Stack werkt als componist en producer veel voor trailers en promotionele filmmuziek, en dat verklaart ook het woord trailerized in de titel.
In plaats van het sambaritme van de vorige bewerking draait het hier om filmische opbouw: grotere dynamische verschillen, zware accenten, percussie en een arrangement dat steeds verder wordt opgestuwd.
Het openingsmotief wordt daardoor niet zozeer opnieuw gecomponeerd, maar gebruikt als fundament voor moderne trailermuziek.
Twee bewerkingen achter elkaar laten zo goed horen hoeveel rek er in dezelfde paar noten zit: bij Kurtz worden ze dansbaar, hier worden ze vooral dramatisch uitvergroot.
Onze Top 40 Classic komt uit 1983, toen Lex Harding voor Veronica de Top 40 presenteerde op Hilversum 3.
Central Line maakte van Eden Ahbez’ Nature Boy een eigen funkversie voor het album Choice, geproduceerd door Roy Carter.
De single bereikte nummer 24 en stond vier weken in de Nederlandse Top 40.
PAULIEN CORNELISSE
Mijn fascinatie (stoplicht mannetje)
Helaas is ze veel te vroeg van ons heen gegaan, maar gelukkig hebben we haar fascinatie voor het stoplichtmannetje nog!
AFSLUITING
Muziek
Zo sluiten we uitzending 586 van uw eigenste muziek experts weer af, een uitzending waar we van moderne Australische folk en vroege rockabilly via Gilbert O’Sullivan en Bobby Womack naar sixties-R&B ginen, en daarna omsloegen naar twee radicale verbouwingen van Beethoven, de funk van Central Line en tenslotte een eerbetoon aan Paulien Cornelisse.
Columns
In cultuur draaide het om de vraag hoe cultuur lokaal blijft leven; in Piets uitspraak om een gemeenteorganisatie die haar basis opnieuw op orde probeert te krijgen. Twee verhalen over hetzelfde: wat waarde heeft, vraagt onderhoud.
Programma info
Wij zijn de Muziek Experts, en zijn te beluisteren op de lokale omroep voor Bodegraven-Reeuwijk en omgeving, maar ook wereldwijd op BR6.nl en uiteraard op onze eigen site demuziekexperts.nl de site waar je ook al onze playlists, fragmenten, columns en eerdere uitzendingen terug vind. We zijn er dinsdagavond om acht uur en, mocht je het gemist hebben, dan maken we je graag (nog eens) blij op zaterdagochtend om elf uur.
Tip-aankondiging
Maar we sluiten het programma niet af voor we naar Piet gaan met de Tip van de Redactie!
Deze maand staan we stil bij Sandie Shaw die meestal op blote voeten optrad omdat ze zich dan relaxter voelde.
Deze week draaien we de derde single van haar rijke repertoire namelijk Long Live Love, geschreven door Chris Andrews. Long Live Love werd in 1965 een Britse nummer één en bereikte in de Nederlandse Top 40 de zevende plaats.
SLOTZIN
Slotzin
Nu de dagen korter worden, blijkt opnieuw dat een dorp niet alleen wordt gebouwd met stenen en regels, maar vooral met wat mensen bereid zijn samen overeind te houden.
