de Muziek Experts afspeellijst
datum: 27/01/2026
uitzending nr: 557
Lola Young is een Britse singer-songwriter uit Londen. Ze brak door met Messy, maar Fake uit 2021 laat al eerder haar thematiek zien.
In dit nummer schrijft ze over identiteit, onzekerheid en het aanpassen aan verwachtingen. De song past binnen haar stijl van persoonlijke teksten en soul- en popinvloeden, waarmee ze zich ontwikkelde tot een opvallende stem binnen de Britse popmuziek.
EERSTE SPREEK
Cultuur (kort)
Een beschouwing over muziek en musical als tegenwicht tegen de drukte en zorgen van alledag, met aandacht voor wat er te beleven valt op het podium en via live-opnames.
Uitspraak (kort)
Een reflectie op een nieuw jaar waarin terugkerend wereldnieuws en menselijke problemen worden afgezet tegen de eenvoudige wens van iedereen om in rust, verbondenheid en waardigheid te leven.
Co-originele (kort)
Eerst hoor je iemand die zich aanpast om niet af te wijken, daarna een droom die weigert zich te laten afpakken.
Hitmix
De muziek laat zien hoe artiesten uit verschillende tijden en stijlen persoonlijke twijfel, identiteit en emotie vertalen naar liedjes die blijven hangen.
We hoorden KT Tunstall met Suddenly I See, een nummer dat in één klap haar internationale doorbraak betekende. Het lied groeide uit tot een soort zelfvertrouwen-anthem, waarin Tunstall bezingt hoe inspiratie en bewondering ineens richting geven. Muzikaal simpel, maar doeltreffend, en precies daardoor zo krachtig. Suddenly I See werd niet alleen een hit, maar ook een herkenbaar moment voor veel luisteraars: dat ogenblik waarop alles even klopt.
En datzelfde nummer krijgt zo een heel ander karakter, want Postmodern Jukebox, samen met Ashley Campbell en Peedy Chavis, nemen Suddenly I See mee terug in de tijd. In hun handen verandert het nummer in een stijlvolle, vintage Simon and Garfunkel interpretatie, waarin swing, vakmanschap en nostalgie de hoofdrol spelen. Zelfde lied, andere wereld — en juist dat contrast maakt deze overgang zo mooi.
CULTUUR
Introductie [Bas]
Soms lijkt het alsof alles wat met cultuur te maken heeft automatisch goed en noodzakelijk is. Muziek moet gehoord worden, theater moet bezocht worden, en wie er niets mee heeft, zal het wel niet begrijpen. Alles moet een beleving zijn, liefst met sterren, recensies en een trailer.
Maar niet iedereen heeft altijd zin om eropuit te gaan, kaartjes te kopen en zich te laten uitleggen waarom iets bijzonder is. Soms is muziek gewoon muziek. Luisteren zonder context, zonder uitleg, zonder bijsluiter.
Theater is prachtig, zeggen we dan. Maar het vraagt tijd, aandacht en soms ook geld. Alsof ontspanning pas telt als je er iets van vindt.
Misschien is het prettig om naast al dat culturele enthousiasme ook ruimte te laten voor het kleine. Niet alles hoeft groots te zijn; soms is luisteren al een belevenis.
En vanuit die gedachte praat Piet nu rustig verder.
Titel
Geniet wat meer van Live Muziek, tot zelfs in het theater kan dit
Cultuur [Piet]
We zijn met De Muziek Experts in de eerste plaats een muziekprogramma. Maar er wordt ook gepraat. Over de muziek die we draaien en in columns over wat ons bezighoudt. De komende tijd is er veel nieuwe muziek om uit te kiezen en om naartoe te gaan. Als het gaat om echt door artiesten gemaakte muziek, is er momenteel een sterke lijst producties om uit te kiezen of je door te laten verrassen. Er zijn ook musicals met een serieuzere of historische insteek, maar daar gaan we het nu niet over hebben.
Ik noem een aantal musicals die momenteel lopen en de komende maanden nog te bezoeken zijn. Zo is er Malle Babbe, over het leven van Rob de Nijs. En Doe Maar, gespeeld in een vrij nieuw theater met gratis parkeergelegenheid. Dat ‘spelen’ is hier dubbel: acteurs vertellen een verhaal, maar ook muziek, stemmen en instrumenten doen hun werk. Meestal knap gedaan.
Daarnaast is er West Side Story, het succesverhaal uit de jaren vijftig over gangs in een Amerikaanse stadswijk, waarin liefde en conflict samenkomen, uitgevoerd door een jonge en talentvolle cast. Meer gericht op show en spektakel is Moulin Rouge, met veel aandacht voor entertainment en dansmuziek. The Wiz is vooral geschikt om met kinderen te bezoeken, met een sprookjesachtig verhaal en bekende muziek. Ook We Will Rock You, de Engelstalige musical met nummers van Queen, blijft een stevige aanrader. En tot slot is er het in musicalvorm gegoten levensverhaal van Jacques Brel, de Belgische zanger die in het Frans en Nederlands zijn vaak intense en romantische liedjes vertolkte.
Wie een theaterbezoek te ver, te duur of minder aantrekkelijk vindt, kan altijd nog een livealbum opzetten om die wisselwerking tussen artiest en publiek te ervaren. Wij bevelen Deep Purple – Live in Japan en Pink Floyd – Live in Pompeii van harte aan. Ook Eagles Live, Peter Frampton Comes Alive, Golden Earring – Live en Bruce Springsteen Live 1975–85 zijn het beluisteren meer dan waard.
Geniet er in ieder geval, musical of plaat, eens rustig en lang van.
Barry Hay is natuurlijk onlosmakelijk verbonden met Golden Earring, maar af en toe stapt hij graag buiten dat vertrouwde pad.
Met de Wodan Boys vond hij een band die dezelfde energie ademt: rauw, eigenwijs en wars van regels.
Don’t Be Silly is zo’n nummer dat klinkt alsof het live is opgenomen, zelfs als je thuis luistert.
Geen franje, geen opsmuk — gewoon rock ’n roll zoals die bedoeld is.
En precies daarom werkt deze samenwerking zo goed.
GETEKEND LOESJE
Datum
27/01/2026
Tekst
Goede muziek legt niets uit,
maar durft wel iets vast te stellen.
Sommige nummers hoeven niet hard te schreeuwen om binnen te komen.
Kan je niet blijven? is zo’n lied dat je niet vastpakt, maar voorzichtig benadert.
De naam Politie Warnsveld klinkt alsof het gaat om een officieel gezag, een bureau ergens in Gelderland — maar niets is minder waar. Het is geen echte politie en ook geen instantie. Juist dat contrast is bewust gekozen: iets dat streng en officieel klinkt tegenover muziek die persoonlijk, klein en kwetsbaar is.
Politie Warnsveld maakt Nederlandstalige indiepop waarin sfeer belangrijker is dan volume. Geen grote gebaren, maar zinnen die je herkent, melodieën die ruimte laten en gevoelens die niet worden uitgelegd, maar gevoeld.
In Kan je niet blijven? hoor je twijfel en afscheid, dat ene moment waarop je iemand al ziet vertrekken, maar toch nog hoopt dat die blijft.
Soms ontstaat magie doordat twee werelden elkaar raken.
Vorige week was dat met Tarja Turunen en Floor Jansen, deze week is dat met Tarja en Sharon den Adel ook zij ontmoetten elkaar vaker op het podium, maar in What About Us komt alles samen.
Twee krachtige stemmen, elk met hun eigen achtergrond, verenigd in een nummer dat gaat over gezien worden en gehoord worden.
Symfonisch, groots, maar ook kwetsbaar, een samenwerking die precies klopt.
Een klassiek voorbeeld van een one-hit wonder, maar wel eentje die perfect het tijdsbeeld vangt.
In Bobbie’s Girl uit 1962 zingt Marcie Blane over verliefd zijn alsof dat het hoogste doel is — en dat was het toen ook.
Onschuldig, vrolijk en onmiskenbaar sixties.
Een klein liedje, met een grote glimlach.
PIETS UITSPRAAK
Introductie [Bas]
Een nieuw jaar heeft altijd iets geruststellends. Alsof de kalender zegt dat alles opnieuw kan beginnen. Nieuwe kansen, frisse moed, goede voornemens — en het idee dat het dit keer misschien net iets anders loopt. We wensen elkaar het beste en stappen daarna weer het gewone leven in.
Tegelijkertijd weten we ook: de wereld pauzeert niet omdat het januari is. Het nieuws gaat door, problemen blijven bestaan, en veel voelt vertrouwd, soms zelfs voorspelbaar. En toch denken we elk jaar weer dat het anders voelt. Dat we het beter begrijpen, of dat het ons minder raakt.
Misschien is dat geen naïviteit, maar hoop. Het geloof dat mensen blijven zoeken naar rust, veiligheid en een beetje geluk, ook als de werkelijkheid weerbarstig is.
Met dat spanningsveld tussen verwachting en werkelijkheid kijken we naar wat ons bezighoudt. Niet om het groter te maken, maar om het te benoemen. En soms is dat al genoeg.
Titel
Het nieuwe jaar is op gang met veel van hetzelfde, maar maak er wel wat van.
Uitspraak [Piet]
In 2026 gaan we weer verder in een nieuw jaar. Na alle goede wensen rond kerst en nieuwjaar worden we al snel weer geconfronteerd met minder prettige zaken in het leven, van mensen en van groepen mensen.
Zoals elk jaar komt een aantal onderwerpen steeds terug in het nieuws. Er is veel nieuws in onze snelle, digitale maatschappij, en toch voelt het vaak bekend, terwijl het telkens net anders is dan we denken te begrijpen. Het gaat dan vooral om vervelende berichten, zoals de hoge kosten van leven: zorg, huur of hypotheek, boodschappen en andere vaste lasten, maar ook vervoer en abonnementen. Daarnaast zijn er overlijdens van mensen die ons raken, vermissingen, branden in huizen en bedrijven, brandstichting bij auto’s en aanslagen op woningen. Zaken die we dagelijks tot ons nemen, maar die eigenlijk minder zouden moeten voorkomen.
Ook zijn er mensen die vooral negatief opvallen: politici die angst oproepen, misdadigers, drugscriminelen en mensen die inbreken of anderen aanvallen, soms juist degenen die voor onze veiligheid zorgen, zoals politie, brandweer en ambulancepersoneel, maar ook zorgverleners, leraren en boa’s. Daarbij komen de steeds terugkerende misdrijven tegen vrouwen, en in mindere mate tegen mannen. En dan zijn er nog journalisten die onder druk staan en mensen die elders in de wereld honger lijden. Het is een lange lijst aan problemen.
Ik vraag me vaak af wat mensen bezielt om het leven van anderen zo te verstoren. Zelfs dictators zeggen dat ze handelen om het leven beter te maken, al lijkt het erop dat ze geen of slechte adviseurs hebben. Want als je mensen ernaar vraagt, wil vrijwel iedereen hetzelfde: een prettig, rustig of juist levendig leven, met een partner, familie en vrienden, en genoeg middelen om het leven draaglijk te maken.
Ik eindig met de woorden van een negentigjarige man, die in een ingezonden brief aan een krant schreef: “Geniet van de kleine dingen in je leven, want op een dag kijk je terug en besef je dat dit juist de grote dingen waren.”
Je hoort ’m in de titel al: dit is een ode aan Den Haag met een knipoog en een hartslag.
Den Haag, Den Haag is niet zomaar een lied — het is de leadermuziek van Oh Oh Den Haag.
Net als het programma zelf klinkt het rauw, echt en dichtbij: geen gepolijste facade, maar een stad zoals je die voelt — op straat, in de kroeg, op de markt en gewoon tussen mensen.
Robbie de Huismuzikant brengt dit met een nederige, bijna folky charme; alsof hij je persoonlijk meenam naar de Hofstad, laat zien waar het schuurt én waar je moet lachen.
En als de eerste noten van deze track beginnen, weet je: we duiken in een plek vol karakter, contrast en Haagse nuchterheid.
Dit is geen soundtrack, dit is een geluid dat leeft.
Chicco, een jonge Haagse zanger met karakter en ambitie, is één van de kleurrijke inwoners die je volgt in het SBS6 reality programma Oh Oh Den Haag.
Hij staat bekend om z’n uitgesproken stijl, charme en zijn Haagse matje, en met Veeg ze van het matje toont hij precies dat: een lied vol bravoure, humor en een flinke dosis Haagse trots.
Het nummer zelf is inmiddels een herkenbare track geworden — het ging al viral op social media en laat zien hoe muziek en persoonlijkheid samen kunnen groeien.
Chicco woont nog bij zijn moeder, werkt aan zijn muzikale droom en laat je zien dat echte verhalen groter zijn dan enige show.
Het leuke is dat toen ik nog in Den Haag woonde ik Chicco leerde kennen als gedreven, altijd goedlachse en positieve medewerker van de mediamarkt in Rijswijk, zo zie je toch als je je dromen naleeft je een stuk verder kan komen dan een electronica gigant!
Ja dat is Den Haag is niet alleen een titel — het is een statement.
Je hoort het soms terug in Oh Oh Den Haag, precies op momenten waarop de stad zelf even op de voorgrond treedt.
Waar Robbie de Huismuzikant de toon zet en Chicco zijn verhaal vertelt, biedt Ja dat is Den Haag een muzikaal beeld van die stad zoals alleen Hagenezen die kennen: direct, vrolijk, ruw en met een flinke dosis karakter.
De RèGâHS combineren typische Haagse attitude met rock-invloeden en een aanstekelijke groove — alsof je de straten hoort zingen.
Het past perfect bij het programma: acht verschillende levens, één stad, en altijd dat gevoel van thuiskomen, herkenning en trots.
Dit nummer laat je niet alleen horen waar Den Haag ligt — het laat je voelen wie Den Haag is.
Een reserve vriendin, waar je als man niks mee doet.. een uitzondering op de regels van Roel C Verburg!
Geen grote hit, wel typisch Canned Heat.
Same All Over ademt die rauwe, zweterige blues waar ze groot mee werden.
Simpel, doorleefd en precies daarom zo lekker.
AFSLUITING
Muziek
Dit was uitzending 557 van de Muziek Experts in volledig nieuwe vormgeving, wij hopen dat u het ook om aan te horen vind. Wij wel. Maar dat hopen wij nog véél meer van de muziek die we vanavond draaide, muziek uit verschillende tijden, stijlen en steden, maar steeds met dezelfde kern: artiesten die iets persoonlijks durven te laten horen. Van jonge stemmen die zoeken naar identiteit tot tijdloze nummers over loslaten, van rauwe rock tot ingetogen indie, van symfonische samenwerking tot Haagse straatmuziek. Muziek die niet wordt gedragen door effect, maar door karakter en herkenning.
Columns
In de columns namen we de tijd om stil te staan bij cultuur en bij het leven daarbuiten. Over muziek en theater als tegenwicht, maar ook over een nieuw jaar waarin veel terugkomt wat we al kennen. Geen grote antwoorden, wel ruimte voor nuance, twijfel en menselijkheid. Even vertragen, even ordenen wat er speelt, zonder het groter te maken dan nodig.
Programma info
De Muziek Experts, waarin muziek het vertrekpunt is, en context de verdieping. En op 17 februari doen we dat met spin-off genaamd De Discografie van… nog gerichter, door één artiest of band een heel uur lang centraal te zetten. 17 februari zal de eerste uitzending zijn die gewoon om acht uur savonds te horen is en zal in teken staan van de band Supertramp! We stoppen nog niet want we gaan eerst nog naar de Tip van de redactie… Piet vertel het eens.
Slotzin
Dit was muziek van dichtbij, van straatniveau en recht uit het hart.
Van Den Haag naar voor die wie luistert. Tot de volgende.



