U hoorde Peters & Lee met “By Your Side”.

Het Britse duo werd begin jaren zeventig gevormd door Len Peters en Dianne Lee. Peters had in zijn jeugd een oog verloren bij het boksen, maar vond later een heel andere ring: die van de muziek. Samen met Lee scoorde hij in 1973 meteen een enorme hit met Welcome Home, en daarna volgden meer warme, romantische duetten zoals dit “By Your Side”.

Hun stemmen pasten prachtig bij elkaar: eenvoudig, oprecht en typisch jaren zeventig – muziek die je bijna automatisch met een glimlach laat luisteren.

Dat was The Beach Boys met “Do You Wanna Dance”.
Oorspronkelijk is het nummer geschreven door Bobby Freeman, die er in 1958 al een grote Amerikaanse hit mee scoorde. In 1965 gaven The Beach Boys er hun eigen zonnige draai aan op het album Today! – met die herkenbare Californische harmonie-zang en het frisse surfgeluid van Brian Wilson en zijn mannen.

Maar een goed lied reist graag verder. En daarom schakelen we nu van zon, zee en surfplanken naar een geheel andere sfeer.

In 1972 nam Bette Midler het nummer opnieuw op, in een speelse, theatrale stijl die perfect bij haar flamboyante persoonlijkheid past. Midler begon haar carrière in New Yorkse clubs en brak daarna door met haar album The Divine Miss M.

Hier is Bette Midler met haar versie van “Do You Wanna Dance”.

Brigitte Kaandorp met Lente, we kennen haar natuurlijk vooral als cabaretière, een van de grote namen van het Nederlandse theater sinds de jaren tachtig. Haar humor is vaak een beetje absurd, soms heerlijk ongemakkelijk, maar altijd muzikaal.

In haar voorstellingen speelt muziek namelijk een belangrijke rol. Kaandorp studeerde ooit aan de Kleinkunstacademie in Amsterdam en combineert cabaret, liedjes en verhalen tot een stijl die je meteen herkent.

Het lied “Lente” is daar een mooi voorbeeld van. Het gaat niet alleen over het seizoen waarin alles weer begint te groeien en bloeien, maar ook over dat gevoel dat mensen krijgen zodra de eerste zon zich laat zien: ramen open, jas uit, en ineens lijkt alles weer mogelijk.

Kaandorp brengt dat met een knipoog, maar ook met herkenning. Want de lente is misschien wel het meest optimistische seizoen dat er bestaat.

Als je het over Nederlandse muziek uit de jaren tachtig hebt, dan kom je vanzelf uit bij Toontje Lager.

De band rond Erik Mesie brak begin jaren tachtig door met hits als Stiekem Gedanst en Net Als In De Film. Hun muziek zat precies tussen pop, new wave en Nederpop in – melodieus, licht melancholisch en altijd met sterke teksten.

Een van hun bekendste nummers is “Lente in Twente” uit 1983.

Het lied beschrijft het moment waarop na een lange winter ineens alles weer begint te leven: de zon schijnt, de ramen gaan open en de wereld lijkt weer een stukje vriendelijker.

Het nummer werd een echte klassieker van de Nederlandse popmuziek en wordt nog steeds regelmatig gedraaid op radio en festivals.

Hier is Toontje Lager met “Lente in Twente”.

Dat was Taste met Rory Gallagher en “Railway and Gun”.

Rory Gallagher was een van de grote gitaristen uit Ierland. Eind jaren zestig speelde hij met zijn band Taste, een blues-rock trio dat vaak werd vergeleken met Cream en andere power-trio’s uit die tijd,

Het nummer “Railway and Gun” komt uit 1970 en laat precies horen waar Gallagher zo goed in was: rauwe blues, en een vurige gitaar. Gallagher bleef tot zijn overlijden in 1995 een echte muzikanten-held.

We gaan even terug naar de begintijd van een zanger met een van de meest herkenbare stemmen uit de popgeschiedenis.

Voordat hij wereldhits scoorde met nummers als Only the Lonely en Pretty Woman, begon Roy Orbison eind jaren vijftig als rock-’n-rollzanger bij het label Sun Records, waar ook Elvis Presley en Johnny Cash zaten.

Uit die periode komt het speelse “Ooby Dooby”, een nummer dat meteen laat horen dat Orbison al iets bijzonders had: die glasheldere stem.

Je hoorde Anouk met “Lente”.

Anouk Teeuwe brak in 1997 door met het album Together Alone en de hit “Nobody’s Wife”, en groeide daarna uit tot een van de grootste rockzangeressen van Nederland.

In haar carrière wisselt ze stevig rockwerk af met meer persoonlijke nummers. Het lied “Lente” laat een zachtere kant horen: een moment van vernieuwing en hoop, precies wat de lente symboliseert.

Anouk bleef zich ook daarna vernieuwen. Ze vertegenwoordigde Nederland in 2013 op het Eurovisie Songfestival met “Birds”, waarmee Nederland na jaren weer eens de finale haalde. Inmiddels heeft ze een lange reeks albums, tournees en samenwerkingen achter haar naam staan.

Dat was Hike in the Forest met “Lente”.

Hike in the Forest is een project dat vaak wordt omschreven als dromerige indie-folk. De muziek ademt rust en natuur, met akoestische instrumenten en een sfeer die bijna cinematografisch aanvoelt.

Het nummer “Lente” past daar perfect bij. Het schildert als het ware een wandeling door een bos waar alles net weer begint te groeien: jonge bladeren, vogelgeluiden en dat frisse gevoel dat alleen het voorjaar kan geven.

Muziek die niet zozeer schreeuwt om aandacht, maar je juist even laat stilstaan – alsof je zelf even een kleine hike maakt door een ontwakend landschap.

Het nummer “Het is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente” komt uit 1995.

In dat jaar werd de Nederlandse Top 40 gepresenteerd door Erik de Zwart op Radio 538.

Het lied is geschreven en gezongen door Peter de Koning, en werd meteen een enorme hit. Met zijn humoristische tekst en dat vrolijke refrein groeide het uit tot een klassieker van de Nederlandstalige pop.

Na al dat serieuze gepraat is het tijd voor iemand die in de lente sneller praat dan de zon kan schijnen: Jochem Myjer met “Zin in de Lente”.

Deze maand aandacht voor The Troggs die bekend stonden om hun rauwe sixties-sound, anders dan de keurige popbands van die tijd. Grote artiesten als Mick Jagger en Sting bewonderden hun energie.

We draaien nu een minder bekende parel: “Hot Days” van The Troggs. *