de Muziek Experts afspeellijst
datum: 24/02/2026
uitzending nr: 559
Maurits Santen met (I Hate) Dancin’, een titel die zichzelf bijna verontschuldigt. Deze song uit 2008 is een heerlijk tegenstatement tegen de verplichte vrolijkheid van de dansvloer. Geen opzwepende beats, maar een loom tempo, ironie en afstand. Santen beweegt zich ergens tussen indie, singer-songwriter en observator van het ongemak. (I Hate) Dancin’ klinkt als iemand die liever langs de kant blijft staan en precies daarom raakt het. Soms zit de kracht niet in meedoen, maar in weigeren.
EERSTE SPREEK
Cultuur (kort)
We hebben vakantie nodig om tot rust te komen, maar raken vaak juist gestrest zodra niet alles verloopt zoals gepland.
Uitspraak (kort)
Over muziek oordelen we snel, terwijl achter elke klank jaren van oefenen, zoeken en twijfel schuilgaan.
Co-originele (kort)
Je kunt dezelfde heuvel opgaan, maar het maakt nogal uit hoe en met wie.
Hitmix
Van indie en artpop tot soulvolle groove, filmklassiekers en Woodstock-gevoel: muziek die laat horen hoe tijdloos verschil kan klinken.
Kate Bush schreef Running Up That Hill in 1985 als een song over empathie: het verlangen om letterlijk van plek te wisselen om elkaar beter te begrijpen. Het nummer werd haar grootste internationale hit en groeide uit tot een tijdloos popstatement, mysterieus en emotioneel gelaagd.
Placebo maakte er jaren later een rauwere versie van: donkerder, meer spanning, minder etherisch maar net zo intens. Waar Bush zweeft, schuurt Placebo. Twee versies, één kern: begrijpen kost moeite, soms zelfs pijn.
CULTUUR
Introductie [Bas]
We doen graag alsof vakantie een soort moreel recht is. Alsof je het verdient zodra je een jaar hebt overleefd met werk, nieuws en een agenda die je tegenwerkt. Even weg, even opladen, even iemand anders zijn. En ja, dat klinkt prachtig. Tot het moment dat het misgaat. Want hoe meer we van ontspanning verwachten, hoe slechter we tegen teleurstelling kunnen. Vakantie is allang geen ontsnapping meer, het is een project geworden. Met doelen, verwachtingen en vooral: risico’s die we liever niet benoemen.
We plannen rust alsof het een Excelbestand is. En zodra er iets afwijkt — vertraging, lawaai, verkeerd eten, een wolk voor de zon — voelen we ons persoonlijk tekortgedaan. Alsof ontspanning alleen werkt als alles perfect loopt. Misschien zit daar wel de echte spanning: dat we rust willen zonder onzekerheid, avontuur zonder verrassingen, en vrijheid zonder gevolgen. Terwijl juist die rafelrandjes vaak het meest blijven hangen. Vakantie zegt uiteindelijk misschien minder over de plek waar je bent, en meer over hoe je omgaat met alles wat je níét had besteld.
Titel
De reisbureaus zijn in deze tijd niet weg te branden uit de reclame, andere media en praatprogramma’s
Cultuur [Piet]
Na het vorige jaar met veel problematiek willen velen hun huis verlaten om op te laden op een vakantiebestemming. We wensen elkaar altoos veel goeds vlak voor zo’n volgend jaar. Maar de gebeurtenissen in positieve of negatieve zin zijn vaak vergelijkbaar. Behalve als een nadelig feit zich in je eigen leven aandient, dan is zo’n gebeurtenis nog ingrijpender. Altijd is er wel een reden om er even tussenuit te gaan.
Dan worden we in januari en februari al getriggerd door de vele aanbiedingen van de reisbureaus. Als je op eigen gelegenheid wilt gaan, kun je zelfs door de reclame op tv al een vakantie-idee binnenkrijgen. De vliegreizen bestaan tegenwoordig soms uit langer wachten dan vliegen, maar dat is ingecalculeerd zodat je je niet te snel moet gaan ergeren.
Via een reisbureau heb je minder zorgen, want die pakketreizen hebben garanties voor problemen in de kostbare, vaak korte tijd dat we er tussenuit gaan. Want wat kan je allemaal overkomen? Het vervoermiddel gaat kapot of heeft vertraging, je wordt ziek, de logiesplek heeft problemen met de hygiëne, of het weer viel tegen.
Den Nederlander kan er wat van hoor, bij terugkomst. Als de aangekomene niet zelf begint en jij maar even vraagt hoe het was, dan branden veel ex-vakantiegangers los over de hitte, het rare voedsel, een fout in de bediening, of wat Dries al niet meer zei. Alsof op vakantie gaan vereist dat alles heel goed moet gaan. Alsof dat in het dagelijkse leven ook zo zou zijn. Houd rekening met probleempjes en blijf lekker in je rustige vakantiemodus hangen.
Probeer daarom al voortijdig te weten waar je naar toe wilt en of het betaalbaar is. Zodat je thuis al wat meer tot rust komt dan pas enkele uren na vertrek.
En… ga niet ten koste van andere mensen aan de gang, want dat geeft ook al minder vakantieplezier. Houd de moed erin en doe niet zoals in die irritante, zogenaamd humoristische reisreclame op tv: je schoonmoeder bellen aan de rand van een tropisch zwembad dat je vlucht vertraagd is, omdat die klojo wat dagen heeft bijgeboekt voor zijn eigen plezier. Wees eerlijk en grijp in als zoiets een vakantie kan verpesten. Dan moet je zo’n leugen ook nog eens volhouden. Nee. Goed voorbereid zijn en tegen een stootje kunnen zijn al twee garanties voor een wél leuke vakantie.
ELMER is niet bang voor ongemak en dat hoor je in Slecht idee (let’s do it). Dit nummer balanceert tussen zelfspot en zelfdestructie, tussen weten dat iets fout gaat en het tóch doen. ELMER speelt met taal, met popstructuren en met verwachtingen. Haar stijl is brutaal, speels en tegelijkertijd pijnlijk herkenbaar. Slecht idee klinkt als een innerlijke discussie die al verloren is voordat hij begint. En precies daarom voelt het zo eerlijk.
GETEKEND LOESJE
Datum
10/02/2026
Tekst
Slecht idee
om nu alweer
te verlangen naar vroeger.
Eefje de Visser heeft het talent om tijd vloeibaar te maken. Normaal Toen is een nummer over herinneringen die verschuiven, over hoe wat ooit gewoon was later vreemd aanvoelt. De productie is subtiel, elektronisch en warm tegelijk, terwijl de tekst bijna fluisterend binnenkomt. De Visser schrijft niet om uit te leggen, maar om ruimte te laten. Normaal Toen voelt als terugkijken zonder nostalgie, maar met mildheid.
Alan Parsons staat bekend om zijn perfectionisme en dat hoor je ook in Give ’Em My Love. Parsons, ooit engineer bij Dark Side of the Moon, combineert hier popgevoel met studioklasse. Het nummer draait om openheid en toewijding, verpakt in een gladde maar warme productie. Of hij nu zelf zingt of werkt met gaststemmen, Parsons blijft altijd herkenbaar: helder, uitgebalanceerd en tijdloos.
Brigitte Bardot en Jeanne Moreau samen op plaat is filmgeschiedenis in muziek. Viva Maria komt uit de gelijknamige film en ademt vrijheid, rebellie en Franse flair. Bardot’s zang is charmant en ongepolijst, Moreau brengt stabiliteit en nuance. Het resultaat is geen vocale perfectie, maar karakter. Dit is cinema in geluid: groter dan het lied zelf.
PIETS UITSPRAAK
Introductie [Bas]
Muziek is een van de weinige dingen waar iedereen verstand van heeft. Tenminste, dat vinden we zelf. We luisteren, we oordelen, we vergelijken en we weten vaak binnen tien seconden of iets “goed” is of “niks”. Alsof smaak een vaststaand gegeven is en geen verzameling gewoontes, herinneringen en toevallige invloeden. We praten over kwaliteit alsof die objectief meetbaar is, terwijl muziek misschien juist het terrein is waar regels het eerst sneuvelen.
We prijzen virtuositeit, maar vergeten soms wat herhaling doet. We verheerlijken gevoel, maar wantrouwen berekening. En ritme? Dat merken we vaak pas op als het ontbreekt. Ondertussen doen muzikanten jaren over iets wat voor de luisteraar vanzelfsprekend klinkt. Wat wij intuïtief noemen, is vaak keihard geoefend. Wat simpel lijkt, blijkt technisch doordacht. En wat “lekker” voelt, is soms pure wiskunde. Misschien is luisteren wel minder vrijblijvend dan we denken. Misschien zegt wat we mooi vinden net zo veel over onszelf als over de muziek.
Titel
Ritme in de muziek zorgt voor een soort taalgeluid dat aanspreekt
Uitspraak [Piet]
Bij het bespreken van muziek hoor je mensen vaak oordelen over de kwaliteiten van de componist of de zanger. Recensenten proberen die prestaties in woorden te duiden. Vaak gaat het om de 'sound': wat de een fantastisch vindt, kan de ander niet bekoren. Hét voorbeeld is de viool; voor de een prachtig, voor de ander kattengejank. Mijn zus oefende vaak viool en na verloop van tijd hoorde je de vooruitgang: het klonk vaker goed dan vals.
Oefening baart kunst. Dat begint vaak in de kindertijd, geïnspireerd door muzikale familieleden. Of er ontstaat een vuurtje in de geest, zoals bij Peter Green van Fleetwood Mac. Hij begon zelf met een gitaar op zijn slaapkamer, leerde zichzelf spelen en bracht uiteindelijk eigen composities ten gehore.
Later kom je gelijkgestemden tegen op een conservatorium of in een zaaltje, zoals Lennon en McCartney elkaar leerden kennen. Tegenwoordig stuur je een liedje naar een website en word je gelanceerd als popsensatie.
Maar… altijd is er ritme. Dat zorgt voor de vibe en de emotie. De ritme-bepalers in een band verdienen veel meer waardering. Het is een taalritme zonder woorden, een spel met tempo en duurverschil. Ritme is meetbaar, maar constante herhaling is monotoon.
Madonna gebruikte de wetenschap en was een van de eersten met ritmes op wetenschappelijke leest. Hoe zat dat? Er is berekend dat 144 beats per minute (BPM) zorgt voor het beste dansgevoel. Tot 160 BPM is voor een mens nog goed dansbaar. Bij Madonna’s 'Vogue' werd dit ritme van 144 BPM toegepast.
Slagwerkers zijn de ingenieurs van de muziek met hun getelde klappen. Muzikanten horen dit anders dan leken, vergelijkbaar met nuances in taal en toonhoogte. Dat luisteren wordt door beoefenaars ontwikkeld. Uiteindelijk blijft het subjectief: als de maker weet wat hij mooi vindt, gaan wij leken daar vaak vanzelf in mee.
Young Gun Silver Fox specialiseert zich in moderne nostalgie. Burning Daylight klinkt alsof de jaren zeventig nooit zijn weggeweest: warme harmonieën, soepele baslijnen en vakmanschap tot in de details. Het duo maakt geen pastiche, maar een liefdesbrief aan Westcoast-pop. Burning Daylight gaat over doorgaan terwijl de tijd doortikt, met muziek die juist uitnodigt om even stil te staan.
Met Stevie & Sly brengen Young Gun Silver Fox een ode aan hun helden zonder ze te imiteren. Het nummer verwijst openlijk naar Stevie Wonder en Sly Stone, maar blijft volledig eigen. Funky, lichtvoetig en muzikaal slim. Dit is geen retro om het retro zijn, dit is respectvol voortbouwen op een traditie waarin groove en gevoel hand in hand gaan.
Young Gun Silver Fox bestaan uit Andy Platts en Shawn Lee, twee muzikanten met een diepe liefde voor soul, funk en verfijnde popproducties. Kingston Boogie laat horen hoe strak dat samenspel is: soepel, ritmisch en met veel aandacht voor detail. Het duo staat bekend om hun sterke live-reputatie en is regelmatig op Europese podia te zien, waar deze warme, dansbare sound pas echt tot leven komt. Kingston Boogie is modern, maar gespeeld met ouderwets vakmanschap.
Ik weet een winkel waar cabaretier Daniel Arends heel graag wil werken, of is dat sarcastisch? Carpetland!
De hoge stem van Alan Wilson, die fluitlijn en dat verlangen naar ontsnapping. Canned Heat met Going Up The Country, hét geluid van Woodstock. Dit nummer ís weggaan zonder te vertrekken.
AFSLUITING
Muziek
Dit was uitzending 559 van de Muziek Experst, waarin we de muzikale heuvels opgerend zijn met Kate Bush en Placebo, hebben gedanst op de lome beats van Maurits Santen en ons laten meevoeren naar de West Coast door Young Gun Silver Fox. Van de droompop van Eefje de Visser tot de onvervalste blues van Canned Heat; de playlist waaide vandaag weer alle kanten op.
Columns
Tussendoor stonden we stil bij de jaarlijkse vakantiestress. Moeten we wel zo nodig weg, of is de voorbereiding al het halve werk? En we doken in de wereld van het ritme, de onzichtbare motor die bepaalt of we stil blijven zitten of de dansvloer opzoeken.
Programma info
Voor meer achtergronden bij de gedraaide nummers, de columns en overige informatie over of archief van de muziek experts, verwijzen wij u graag door naar onze website demuziekexperts.nl en zoals bekend zal volgende week dinsdag in het teken staan van de spin-off 'de Discografie van…' waarin we het volledige uur alleen maar muziek van Supertramp zullen draaien, wij hopen dat u daar ook de vergeten of nooit gehoorde parels in tegen zult komen!
Slotzin
Of u nu uw koffers pakt of lekker thuisblijft: zorg dat u het juiste ritme vindt deze week, dan volgt de muziek vanzelf.
