de Muziek Experts afspeellijst
datum: 17/03/2026
uitzending nr: 562
U hoorde London Calling een nummer uit 1979 van de Britse punkband The Clash, de band rond de artiesten Joe Strummer en Mick Jones bewees dat punk niet alleen lawaai hoefde te zijn, maar ook sterke songs kon opleveren. London Calling combineert punk met reggae, rockabilly en zelfs een vleugje pop. Het werd later door tijdschriften als Rolling Stone uitgeroepen tot een van de grootste rocknummers ooit.
EERSTE SPREEK
Cultuur (kort)
In cultuur kijkt Piet met een kritische maar licht ironische blik op gemeenteraadsverkiezingen, twijfelende kiezers en de vraag hoeveel mensen eigenlijk echt weten waarop ze stemmen.
Uitspraak (kort)
In Piets uitspraak blijven we met een ironische blik op de Nederlandse politiek kijken, waarin nieuwe kabinetten, oude problemen en veel politieke stuurkunst elkaar opnieuw lijken af te wisselen.
Co-originele (kort)
Een wereldhit over modern wonder en onrust krijgt een tweede leven wanneer een alternatieve rockband er een steviger jasje omheen trekt.
Hitmix
Vanavond staat de muziek deels in het teken van politiek, en wel vanwege de gemeenteraadsverkiezingen die morgen plaats zullen vinden. Waar u ook op stemt, stemt u vooral elke dinsdagavond dezer tijd af op uw Muziek Experts! Op ons kunt u rekenen!
Paul Simon hoorde u met The Boy in the Bubble.
Dat nummer opende in 1986 zijn beroemde album Graceland, waarop Simon Afrikaanse ritmes en wereldmuziek samenbracht met Amerikaanse pop. De tekst gaat over een moderne wereld vol technologische wonderen, maar ook vol onzekerheid en politieke spanningen. Het leverde hem een bescheiden hit op en het album werd later een klassieker.
En dat nummer kreeg ook een opvallende tweede leven.
De Amerikaanse band The Blue Aeroplanes, onder leiding van zanger Gerard Langley, nam begin jaren negentig een stevigere en alternatieve versie op voor hun album Beatsongs. Waar Paul Simon het ingetogen en ritmisch hield, maken The Blue Aeroplanes er een energieke indie-rock uitvoering van. Hier is hun versie van The Boy in the Bubble.
CULTUUR
Introductie [Bas]
Democratie is een prachtig systeem. Dat zeggen we in ieder geval graag. Af en toe mogen we naar een stemhokje lopen, een vakje rood kleuren en daarna weer een paar jaar mopperen dat het allemaal anders had gemoeten.
Politiek volgen lijkt soms een beetje op een voetbalwedstrijd zonder doelpunten. Iedereen heeft een mening over de opstelling, maar niemand weet precies hoe het spel loopt.
Toch blijft dat stemrecht iets bijzonders. Generaties vóór ons hebben ervoor gestreden dat burgers hun bestuur kunnen kiezen.
En uiteindelijk begint democratie altijd bij dezelfde simpele vraag: wat doen we eigenlijk met die ene stem die we hebben?
Met die gedachte gaan we nu naar Piet met een kritische oog op cultuur!
Titel
Onze eigen gemeenteraadsverkiezingen; Lood om oud IJzer?
Cultuur [Piet]
Op 18 maart mogen alle stemgerechtigden alweer naar de kieshokjes in de hallen en ruimtes van de stembureaus voor het kiezen van een nieuwe gemeenteraad. Vele mensen die op TV werden geïnterviewd over hun stemkeuze gaven vaak aan dat ze “het nog niet wisten”. Wat wisten ze dan niet? Nou, op welke partij ze zouden gaan stemmen.
Dat was natuurlijk het meest gemakkelijke antwoord. Want in onze samenleving vol media weet je maar al te goed dat iedereen meekijkt of hoort wat je als aangesproken burger in een winkelstraat hebt gezegd, en anders wordt het wel doorgebriefd aan bekenden of familie.
En als je dan wél durft te zeggen dat je op die of die partij stemt, kan het zomaar zijn dat je er gedoe over krijgt op het werk of bij de biljartclub, waar men niet wist dat je zo rechts, zo links of juist zo keurig door het midden was.
En dan worden er ook nog cijfers aan gehangen. Zo zou zeventig procent van de kiezers twee weken voor de verkiezingen nog niet weten waarop men gaat stemmen.
Maar is dat echt zo? In onze gemeente, of misschien wel overal?
Ik durf te beweren dat veel burgers, wel of niet geïnterviewd op straat, niet eens één verkiezingsprogramma hebben doorgenomen. Of dat ze er in het dagelijks leven eens rustig voor zijn gaan zitten om tot een verantwoorde keuze te komen.
Ken je misschien iemand uit de politieke gelederen, of stem je gewoon uit gewoonte op de partij van jouw eigen kleur of groep?
En dan heb je natuurlijk ook nog het percentage mensen dat helemaal niet komt opdagen. Voor hen zal het worst wezen – vegetarisch of niet – of ze geloven simpelweg dat er toch niets verandert aan de loop der dingen in onze gemeente.
Politici kunnen ondertussen uitkramen wat ze willen over transparantie, wonen voor iedereen en zorg voor velen. Maar vaak blijkt er toch nooit genoeg geld te zijn voor al die mooie plannen. Dan gaan de belastingen weer omhoog en staat er ondanks alle goede bedoelingen toch weer een minder sterke wethouder of een wat slap blatend raadslid in de weg.
Zo bijzonder zijn die gemeenteraadsverkiezingen dus eigenlijk niet.
Hoe kunnen we dat verbeteren?
Misschien door gewoon te beginnen bij het begin. Ga stemmen. Stuur eens een e-mail naar een raadslid. Kom eens kijken bij een raadsvergadering, en niet pas als het al te laat is en er weer luidruchtig wordt geprotesteerd tegen of voor iets.
Maar ga in ieder geval stemmen. Want dat is toch altijd een eerste stap in de goede richting.
En wie weet… ontstaat er daarna ook een beetje meer betrokkenheid.
Begin jaren tachtig was Doe Maar dé band van Nederland. Ze combineerden ska, reggae en pop tot iets dat toen totaal nieuw klonk in de Nederlandse muziek. Met nummers als Doris Day, Is dit alles en Sinds een dag of twee groeide de band uit tot een ware pophysterie.
Maar Doe Maar schreef niet alleen luchtige liedjes. Politiekman laat horen dat ze ook een kritische blik hadden op de maatschappij. Het nummer speelt met het beeld van de politicus die veel belooft, maar ondertussen vooral met macht en woorden bezig is. In de vroege jaren tachtig, met spanningen rond kernwapens en demonstraties in Nederland, voelde dat voor veel luisteraars herkenbaar.
De band stopte op het hoogtepunt in 1984, maar hun invloed op Nederlandstalige pop is nog steeds enorm. Generaties muzikanten zijn door Doe Maar geïnspireerd.
GETEKEND LOESJE
Datum
17/03/2026
Tekst
In de lente zaaien we bloemen, en op 18 maart zaaien we misschien een beetje toekomst in het stemhokje.
Van een band naar een man die minstens zo scherp kon zijn met woorden: Bram Vermeulen.
Vermeulen werd eerst bekend als helft van het cabaretduo Neerlands Hoop samen met Freek de Jonge. Daarin combineerden ze humor met messcherpe politieke satire. Later ging Bram Vermeulen solo verder als singer-songwriter, en juist toen kwamen zijn meest indringende liedjes.
In het nummer Politiek hoor je precies waar hij zo goed in was: met simpele woorden een hele wereld blootleggen. Hij beschrijft hoe macht, belangen en mooie woorden vaak ver van gewone mensen af kunnen staan. Geen schreeuwende protestsong, maar een rustige observatie die misschien juist daarom zo hard binnenkomt.
Bram Vermeulen bleef tot zijn overlijden in 2004 een van de meest eigenzinnige stemmen in de Nederlandse muziek. Hier is Politiek.
U hoorde van Gov’t Mule, wat zo veel wil zeggen dat een ezel koppig kan zijn het nummer Little Toy Brain.
De band rond gitarist Warren Haynes staat bekend om eerlijke, stevige southern rock met bluesinvloeden. Haynes speelde eerder bij The Allman Brothers Band en bracht die traditie mee naar Gov’t Mule. Dit nummer komt van het album Déjà Voodoo uit 2004, waarop de band ook een meer melodieuze kant laat horen. Little Toy Brain is daar een mooi voorbeeld van.
Tijd voor een flinke dosis Britse humor.
The Bonzo Dog Band was in de jaren zestig een absurde mix van muziek, cabaret en surrealistische grappen. Zelfs leden van Monty Python werkten met hen samen. Hun liedjes zaten vol bizarre verhalen, zoals dit nummer over een klassiek stadsbeeld: een ruiterstandbeeld op een plein. Hier is The Equestrian Statue. .
PIETS UITSPRAAK
Introductie [Bas]
Nederland is een land van overleg. Dat klinkt altijd heel netjes. Het betekent meestal dat er eerst stevig wordt gediscussieerd, daarna nog eens vergaderd, vervolgens een compromis wordt bedacht en uiteindelijk iedereen een beetje gelijk krijgt… of juist niemand helemaal.
Politiek lijkt daardoor soms een beetje op een lange rit met een bus vol passagiers. Iedereen wil een andere kant op. De één wil sneller rijden, de ander juist remmen, en ergens achterin roept iemand dat de routekaart al jaren niet meer klopt.
Toch is dat voortdurende overleg ook een typisch Nederlandse kracht. In andere landen vliegen regeringen elkaar soms letterlijk in de haren, terwijl wij hier meestal eindigen met een compromis waar iedereen een klein beetje ontevreden over is. En vreemd genoeg werkt dat vaak nog ook.
Maar wanneer een nieuw politiek tijdperk begint, met nieuwe namen, nieuwe plannen en nieuwe beloftes, komt altijd dezelfde vraag weer boven drijven: gaat het deze keer anders lopen dan de vorige ronde?
Met die gedachte gaan we naar de uitspraak van vandaag.
Titel
De Nederlandse politieke molen start weer eens opnieuw in 2026.
Uitspraak [Piet]
Na een eeuwigheid in deze eenentwintigste eeuw met de kabinetten van Rutte, die de welvaart van Nederland in het oog hielden, volgde de rampperiode met Schoof ‘niet aan het roer’.
Dat kabinet schoof met incompetente leden van de ministerraad zichzelf opzij en belandde in de berm van de wereldpolitiek, hier en daar vast in de modder door bestuurders zonder geschikt rijbewijs.
Nu wil het conglomeraat Jetten, Yesilgöz en Bontenbal samen met andere partijen de komende jaren voor ons gaan rijden. Dat begint al moeizaam. De gepresenteerde plannen vallen tegen of vallen bijna meteen uit hun kiepvrachtwagen.
Steeds weer zal in en met een minderheidskabinet gezocht moeten worden naar een nieuwe lading voor die kiepwagen. Wat zullen er veel amendementen en wetswijzigingen langskomen.
Als dat maar goed gaat met de haaibaaimoeder en de twee lieve neefjes samen op de brede voorbank van deze vrachtwagen met zware lasten. Die lasten zijn vooral zwaar voor de minder rijken onder ons, omdat zij door de voorgenomen plannen al snel minder rijk dreigen te worden dan ze hoopten.
En iedere dag na de woordelijke beschietingen en eventuele verstandige besluiten in de Tweede Kamer zullen we weer tot Sint-Juttemus kunnen kijken en luisteren naar de nakletsprogramma’s op tv en radio.
Dan moeten de verantwoordelijke mensen wel niet te snel de spreekwoordelijke pijp aan Maarten geven, om te voorkomen dat dit kabinet alweer van de weg naar voren afvalt.
Water bij de wijn zal waarschijnlijk de nieuwe drank worden waar we ons allemaal aan moeten laven, om niet binnen een jaar opnieuw naar de stembus te moeten met weer lange wachtmaanden voor een ander kabinet.
We hopen dat juist door de gedwongen overlegstructuur van dit minderheidskabinet er in de Tweede Kamer uiteindelijk rechtvaardiger wetten gaan komen, met verantwoorde en voor velen redelijke oplossingen om als Nederlanders in Nederland goed door te kunnen leven.
U hoorde een bekende zanger, reeds vaker gehoord bij ons omdat het zo’n fijne zomerse barbecue sfeer geeft, Dit was Manu Chao met Politik Kills.
De Frans-Spaanse Manu Chao werd eind jaren tachtig bekend met de band Mano Negra, maar brak wereldwijd door met zijn soloplaten. Zijn muziek is een mix van rock, reggae, punk en Latijns-Amerikaanse ritmes. Vaak hoor je meerdere talen door elkaar: Spaans, Frans, Engels en soms zelfs Portugees.
Het nummer Politik Kills komt van zijn album Próxima Estación: Esperanza. In het lied zingt hij over politieke conflicten, oorlog en onrecht in de wereld. Toch klinkt het niet zwaar of somber, want Manu Chao verpakt zijn boodschap in een bijna hypnotiserend en zomers ritme.
Dat was Bob Dylan met Political Word
Toen Dylan eind jaren tachtig het album Oh Mercy uitbracht, leek hij artistiek opnieuw op te bloeien. De plaat werd geproduceerd door Daniel Lanois, die het geheel een mysterieuze en atmosferische klank gaf.
Het nummer Political World opent dat album en zet meteen de toon. Dylan schetst een wereld waarin alles door politiek wordt bepaald: van geld tot macht en zelfs moraal. Het is een typisch Dylan-nummer: poëtisch, kritisch en vol beelden.
Bob Dylan kreeg in 2016 zelfs de Nobelprijs voor Literatuur voor zijn songteksten. Daarmee werd nog eens bevestigd dat zijn muziek al decennia lang meer is dan alleen popliedjes.
We gaan naar een band die midden jaren negentig een nieuw geluid in de rock introduceerde: Korn. Met hun zware gitaren, diepe baslijnen en de intense stem van zanger Jonathan Davis werden ze een van de grondleggers van de zogeheten nu-metal.
Het nummer Politics, van het album See You on the Other Side uit 2005, laat horen dat Korn niet alleen over persoonlijke thema’s zingt, maar ook kritisch kijkt naar macht en manipulatie in de wereld om ons heen.
Hier is Korn met Politics.
Ronald Goedemondt, de beste Wilders imitator doet even voor hoe wilders heel subtiel aan zou geven dat iemand een niet zo fijne geur met zich meedraagt bij de plaatselijke snackbar.
The Troggs waren in de sixties een ruigere tegenhanger van de keurige popbands. Mick Jagger en later Sting noemden hun sound een grote inspiratie. Voor bassist Pete Staples maakten ze zelfs een speciaal nummer: A Bass for My Birthday.
AFSLUITING
Muziek
En dat was alweer uitzending 562 van dinsdag 17 maart.
Vanavond klonk muziek met een duidelijke blik op maatschappij en politiek. Van klassieke punk en wereldmuziek tot Nederlandstalige observaties, stevige rock en poëtische protestklanken. Verschillende stijlen, maar allemaal met hetzelfde idee: muziek kan soms net zo scherp commentaar geven op de wereld als een politicus in een debat.
Columns
Ook in de columns stond de actualiteit centraal. Piet keek kritisch naar de gemeenteraadsverkiezingen en de twijfelende kiezer die vaak nog niet precies weet waar zijn stem terechtkomt. En vergeleek hij de Nederlandse politiek met een draaiende molen waarin nieuwe plannen, oude problemen en veel overleg elkaar blijven afwisselen.
Programma info
Dit was De Muziek Experts, het radioprogramma waarin muziek, verhalen en een scherpe blik op cultuur samenkomen. Elke dinsdagavond van acht tot negen uur te horen op BR6, met een herhaling op zaterdagochtend van elf tot twaalf. Meer informatie, playlists en eerdere uitzendingen vindt u op demuziekexperts.nl.
Slotzin
En mocht u morgen naar het stemhokje gaan voor de gemeenteraadsverkiezingen van 18 maart: onthoud dat een goed nummer soms begint met één akkoord… en een goede democratie met één rood potlood.
