over ons – Piet

Dit is Piet, de wandelende muziekencyclopedie met hart voor vinyl.

Piet maakt al radio sinds de vroege jaren 2000, onder andere met zijn programma Schaduw achter de Muur. Zijn liefde voor muziek is geen hobby, maar een levend archief. LP’s, singles, CD’s, mappen vol notities en een computer die bijna bezwijkt onder zijn collectie — Piet heeft het allemaal. Hij kent de verhalen, de details, de obscure weetjes en de vergeten parels die anderen nooit vonden. In de studio is hij degene die elke uitzending vult met context, geschiedenis en die typische Piet-wijsheid waar luisteraars zo van houden.

Ik hou van heel veel soorten muziek, maar Rock, Symfonic Rock en Jaren ’60 zijn wel mijn favoriete genres.

Samen met Bas deel ik twee favoriete bands, dat zijn Nightwish met onze eigen Neerlands trots “Floor Jansen”, maar ook met oud-zangeres “Tarja Turunen”, en de band Unitopia, waar we in 2023 een zeldzaam voorkomend optreden van hebben bijgewoond in poppodium “De Boerderij” in Zoetermeer. De zang van deze band is zo duidelijk en mooi, er zijn er weinig tot geen die dat momenteel evenaren!

Ik zou wel lid willen zijn van de sixties band “THE TROGGS”.

Goh… het geluid van 28 pubers die denken dat ze de wereld begrijpen. En dan dat moment dat ze ineens een gedicht snappen of een kaart kunnen lezen zonder te draaien alsof het een stuiver is. Dat vond ik mooi. Jongeren iets meegeven waar ze later nog eens aan terugdenken — dáár deed ik het voor.

Het Antonius was een soort mini-versie van de samenleving. Alles liep door elkaar: creatief, technisch, koppig, leergierig, alles zat ertussen. En als docent moest je schakelen alsof je op een druk kruispunt stond. Maar het waren goeie tijden — ik heb er niet alleen leerlingen, maar ook verhalen aan overgehouden.

Omdat ik niet van de zijlijn wilde roepen. Je ziet dingen in je eigen dorp waarvan je denkt: ‘hé, dit kan handiger, slimmer, menselijker.’ Nou ja, dan moet je ook je handen uit je mouwen steken. Vrijwilligerswerk voor BBR voelde als het verlengde van onderwijs: luisteren, uitleggen, verbinden.

Oeh, dat was nog bij Studio 15! Alles kraakte, de mengtafel had een eigen mening, en je moest de cd-speler soms een tik geven. Maar het was magie. Schaduw Achter De Muur was mijn eerste programma — héérlijk alternatief en eigenwijs. Daarna Radio Bodegraven, en uiteindelijk BR6. Ik heb meer tijd doorgebracht in studio’s dan in mijn eigen woonkamer.

Muziek. Punt. Elk nummer heeft een verhaal — soms historisch, soms persoonlijk, soms ronduit maf. En dan komt Bas binnen met een elpee waarvan je denkt: waar heb je dié weer gevonden? Dan begint het avontuur vanzelf.

Vroeger had je geen Spotify. Je had een plaat, en die draaide je zó vaak dat je elk krasje kon dromen. Muziek was tastbaar. En nog steeds: als ik een zeldzame single vind, voelt het alsof ik goud in handen heb. Vinyl heeft karakter — net als ik, zeggen sommigen.

Dat die verhalen verteld móeten blijven worden. Niet omdat ik graag terugkijk — integendeel — maar omdat geschiedenis pas betekenis krijgt als mensen ’m doorvertellen. Als ik daar een klein steentje aan kan bijdragen, doe ik dat.

Lokale radio kent je naam. We weten wat er speelt, wie er jarig is, waar een weg dicht zit en wie er een nieuwe single heeft uitgebracht in een schuurtje in Reeuwijk-Dorp. Het is radio met hartslag. En je kunt nog gewoon binnenlopen met een plaat in je hand.

Bas die per ongeluk de verkeerde jingle instartte terwijl ik midden in een bloedserieus verhaal zat. De timing was zó slecht dat het weer perfect werd. Maar eerlijk? Die live-momenten — fouten, lachbuien, onverwachte verhalen — dát is waar radio leeft.